Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

ÖTESİ VAR MI?

Elbet bir gün beni sende
Ararsın… Ötesi var mı?
Bin kişiye aynı günde
Sorarsın… Ötesi var mı?

PRANGALAR VURDUM

Günü aya katıp yıllar sayarak
Gelirsin diye hep bekledim durdum
Senin yerine kendimi koyarak
Gerçekmiş gibi ne hayaller kurdum

YA İSTİKLAL YA ÖLÜM

YA bir olur güçlenirsin
Korunursun düşmanlardan
Ya da tuz gibi erirsin

Sözümü atma yabana
Azda olsa öz söylerim
Kulak ver anne, babana
Uzatmadan tez söylerim.

Çok söylemişimdir belki

ÖLÜM VARSA…

Açıl saçıl gez babam gez
Ölüm varsa… Düşün bir kez
Malım dediğin bir top bez
Onu da toprak alacak

Kucak açtım atlastan sevgilere dal budak
Köpük hasret kıyıya, vuslat ki günöte…
Yüreğim mor köpüklü bengisuya sığınak
Bekleyişler boşuna… Benim hasretim gökte.

Bırak -cek li, -cak lı konuşmaları
Ne yapacaksan onu söyle asıl
Geçmişi bırak deşme yaraları
Mâziden örnek al âtiye sarıl.

Sen yaratmış gibi küçük dağları

Dibekte dövülürcesine zonklayan
Bir fikir var beynimde… Merkezden kaçık…
Yürekten ettim arzu hâlimi beyan
Kul kapalı görse de Allah’a açık.

Durup dururken açan gül neden solsun?

ON BİR AYIN SULTANI

On bir ayın sultanı
Hoş geldin hanemize
Sevinç sardı her yanı
Mutluluk verdin bize

Onu bunu anlamam; Olacaksa,
Her şey fıtratı üzere olmalı
Ömür bitip de vade dolacaksa
Herkes ettiğini mutlak bulmalı