Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Çanakkale’yi görmeyeceksen,
Ezine yi sen gezmeyeceksen,
Şehitleri ziyaret etmeyeceksen,
Oğuz han Sende çek git yanımdan,

Namazgahta kıbleye varmayacaksan,

Geceler neden acımasız oldu bu kadar bana
Kimseler sormuyor dost neler oldu sana
Ben hep sığındım sevdiğim beni yaratana
Huzur ver rabbim huzur ver bu cana

Yalvarıyorum rabbim kabul et reddetme beni

Halıların deseninde,
Kilimlerin nakışında,
Bul kendini halayında,
Olursun sen Anadolu,

Heybelerin azığında,

dünya işlerinden yoruldu bu beden,
haksızlıklara karşı hep isyan eden.
gülleri dallarından kesip koparan,
güllerin hesabını sormaya geldim.

gönülden insana selamı verecek,

Olmaz,Olmaz de her şey olur
Kaybolur gidersin bil aniden
Gaflet içinde olur isen sen
Her şey sana da zindan olur

Her şey vatan bu millet için

Gönül çeşmem çağlayıp ta akmıyor
Deli gönlüm sevmeye de doymuyor
Gönül bahçem çiçeksizde olmuyor
İyi baktın mı mı sevgi çiçekleri solmaz.

Halil ÇOLAK 5.01.2007 Ankara.

Sus insanlık sus
Bu vahşetin sırası sana da gelecek
Sana da aynı zulmü yapacak
Diller sağır olmuş
Vicdanlar kararmış
Vahşetin karşısında

Silmedin benim sen gözyaşımı
Düşmüyor yanan kalbin ateşi
Kader güldürmedi hiç yüzümü
Teselli etmedi yaslıda gönlümde

Bulmak için nasır tuttu ellerim

Gönül öyle boşa gezme
Gel gidelim hakka doğru
Sakın sen kem söz söyleme
Sözün olsun hakka doğru

Kimi yol var eğri buyru

Aşk dediğin duygu insana acı çektirir
İlahi aşk insanı Mevla’sına erdirir
Sitemler insanı candan bezdirir
Söz yarasıyla vurur sevdiğin seni

Bu işin ne bağı vardır nede bostanı