Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yeşil gözlerinde ufku seyretmek
Gonca dudaklarınla tebessüm etmen
Mutluluk verirde can olan cana
Sen bir ömre bedelsin Ah Leyla

Halil Çolak 2.11.2005 Ankara

Ben saçını okşarken mutluluk sarar yüzünü
Dikende olsa koparamam gönüldeki gülünü
Leylaklar çiçek açarken yirmi altı nisan günü
Gönlümden çıkmaya çalışıyor sonbahar günü

Halil ÇOLAK 3.11.2008

ayrılık rüzgarları da esse bir gün aniden
nerde bu sevdiğim kaldı da diyecek misin?
yıllar geçse yokçuluktan geri dönmesem
bir güzel fatiha ile dostum anacak mısın?

gülde görmediğin eline batan dikenler gibi

Ellerim ellerinin Sıçaklığına hasretken
Ilık esen sevda rüzgarını beklerken
Ben güzel seviyorum sözüne hasretken
Beni acı içinde koyan sen olmadın mı

Benim sevgimden hep uzak kalarak

Sen kaynayan bir gözesin içilen ama hiç doyulmayan
Seveni anlamayan sen olmayınca sana dayanılmayan,
Özlenen sensin, özleten sensin, özleyen sadece de ben
Benim için doyulmayansın, yokluğunda dayanılmayan
Gönülden sevilip kendinden başkasını sevmeyen sen

Hazan değil kızım benim baharımsın
Diken değil gül kokulu çiçeğimsin
Gönlümü coşturan sen çağlayanım
Sen benim yavrum sevgi yumağımsın

Gönül bahçemizde sen yetişen gülüm

bir türlü hayallerimden gitmeyen
güzelliğinle öz benliğimi bürüyen
yaşadımsada sanada doyamadım
benim can sevdiğim İstanbul’um

yağmurunda sırılsıklam ıslandım

Sokakta sık olan sık
Adliyede kaç olan kaç
Olduk muz devletçik
Ye oğlum ye kaç oğlum kaç

Kasalarda dolarcık

Zannetmeki seni unutacak bu can
Ezeli gönlümde oldunda sultan
Yeşil seninle kalpde bağ ile bostan
Nasıl anlatayım sen efsane destan
Ender bulunan sevdadan aşktan
Padışahısın gönlümün padişahı sen

Ah geceler yalnız bitmeyen geçmeyen geceler
İnsanı hüzne boğan o acımasız karanlık geceler
Mehtap’ın olmadığı hüzne beni boğan geceler
Güneşin doğmasıyla kaybolan giden geceler

Gökyüzü ile birlikte gönlünü kaplamışsa bulutlar