Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sen bastığın yerlerde kanlı toprakta çiçeklerin büyüdüğü
Her zaman en güzel renga renk çiçeklerin, her yerde eşsiz
Sen yeşil yaprakların arasında, sen köpük, sen kuş tüyü
Sen sevgi nehirlerimin aktığı vatan denilen büyük deniz

Ne zaman seni düşünsem sende vatanım yaşamak güzel

İnsana sevgiden köprü kurdurdun
Nebilerine hakkı tebliğde ettirdin
Kin ve nefreti gönüllerden attırdın
Hem Rahim,hem Kerim Allah’ım

Celal’in karşısında asla durulmaz

Unutmam demiştin beni kolay unuttun
Olumsuzluk umutlarını da sen büyüttün
Her mevsimde olan bir olay demiştin
şuan başka mevsimdeyiz olmadı bugün..

gittin gideli mevsimler düşman kesildi

Yakmakla yıkmakla polislere de saldırmakla olmaz barış
Görüldüğüne göre pkk ile hdp hainlerinin ikisi bir kardeş
Dİyarbakırı yakıp yıkıyorlar söyleyin bunlar nasıl bir yurttaş
Bilsin herkes bunların yetmiş iki sulalesi kalleş oğlu kaleş

Gel gönül aşk kazanında birlikte pişelim
Pişip o kazanda etrafımıza sevgi saçalım
Sabah akşam sevgi ile yatıp sevgi kalkalım
Kalmıyor bu dünya kimseye bize de kalmaz

Sevgi mevsimlerden doğaya can veren bahar

Kaldırıp kafayı,bakamıyor milletinin yüzüne
Utanır gitmeye şehitlerin yattığı mezarlığa,
Utanır bakmaya kendi çocuklarının yüzüne.
Milletimde hasret kaldı milli bütünlük sözüne,

Kırılsın senin elin kolun başımıza getiride belayı

Sen devletmisin, korsanmısın anlamak mümkün değil,
İnsanlığı katleden zulüm eden devlet devlet değil,
İsrail’i yönetenler insan olarak insan değil,
Yaptığın vahşet gözle görülmez değil,

Katlediyor kasap canavar çocuk, kadın, erkek demeden,

Güllerin içerisinde isterdim olsun dikensiz gülüm
Amel defterim hayır hasenatlarla, dolsun isterdim
Allah’ım senin yanında zavallı günahkar bir kulum
Rabbim sana yalvaracağım bir yüzüm,olsun isterdim

Günahlarım çoktur rabbim boynumu da, büker ne yazık

Artık ağlamak istemiyorum, duyun sağır sultanlar,
Yol verin yetti artık bu kahpeleri millet halletsin,
Her gün evlatları bir kahpe kurşunla ölüyor,
Bu kahpeleri icabına artık bakılsın diyor,

Ne oldu ey kahraman milletim bize,

Gençlik elden gider boşa geçer zaman
Bitti ömür sermayesi az kaldı geriye kalan
Şimdiki dostlukların çoğu kardeşim yalan
Bitiyor ömür anlamaya kalmıyor zaman
Kesilince menfaatler uğramaz sana da kimse
İnsanlık tezgahında dokunan kumaşta buysa