Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Geceler neden acımasız oldu bu kadar bana
Kimseler sormuyor dost neler oldu sana
Ben hep sığındım sevdiğim beni yaratana
Huzur ver rabbim huzur ver bu cana

Yalvarıyorum rabbim kabul et reddetme beni

dünya işlerinden yoruldu bu beden,
haksızlıklara karşı hep isyan eden.
gülleri dallarından kesip koparan,
güllerin hesabını sormaya geldim.

gönülden insana selamı verecek,

Kaybolan hayatımı aradım burada
Kime sordum ise bilenler olmadı,
Yaz bahar ayında kış boran olunca,
Gelmeyi denedim, güçüm olmadı

Gurbeti artık herkesten çok tanıyorum,

Halıların deseninde,
Kilimlerin nakışında,
Bul kendini halayında,
Olursun sen Anadolu,

Heybelerin azığında,

Okunmamış bir sır kitabi idim ki hep öyle kaldım
Acılarımı söylemedim dostum hep İçime sağdım
Gözyaşları mı da görmediniz hep gizli gizli sildim
Aşkım esir etti beni bir türlü ayrılığı başaramadım

Halil ÇOLAK 27.04.2010

Çanakkale’yi görmeyeceksen,
Ezine yi sen gezmeyeceksen,
Şehitleri ziyaret etmeyeceksen,
Oğuz han Sende çek git yanımdan,

Namazgahta kıbleye varmayacaksan,

kendi öz vatanımızda,sürgün ve yetim
bu vatanda zordur yaşamlar kardeşim
fitne kazanda seni kaynatırlar milletim
ne vicdanları var nede sağlam inancı
yokturda mayasında sağlam olan harcı
halimiz zordur milletim öksüz vatanım

gökyüzü çatlarcasına dışarıda yağmur
ruhumun derinliklerin fırtına
arıyorum kendimi ıslak kaldırımlarda
batıp çıkarak sulara kendimi arıyorum
bu yağan haşin yağmura inat

Tükendi gitti ümitlerim adalet yok diye,
Milletim hasret kaldı insanlığa sevgiye,
Ne oldu ey millet, doğruluğa, mertliğe
Feryat ediyor mazlum adalet nerde diye,
Yapılan bu adaletsizliye tahammül niye?

Dağ başlarını duman aldığı kadar alsın
Gümüş derelerimiz durmasın hep aksın
Bu memleket yıkılırken gafiller baksın
Acıdan insanların gözyaşları boşansın
Halimize ben ağlayım herkeste ağlasın
Vatan elden gidiyor karalarda bağlasın