Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sen var iken ecdadım,kışlar bahar olurdu,
Senin adaletin yüzünden herkes bahtiyardı.
Senin ülkende,insanlar hep mutlu yaşardı,
Ecdat Osmanlı gideli,bahar yüzü görmedi.

senin akıncı erlerine haçlı kızları gönül koyardı,

Saltanat ve hitabet ne kadar olursa olsun servet.
Çok önemlidir edeple insanlara yapılan hitabet.
Eşeklerin sırtına altından semerleri yüzerine at.
Eşek altın olmaz eşek eşektir elbet.

Paranın verdiği güçle adam küstahlaşmış.

Tanımamış yarım sevdiği yâri
Unutturamaz kimse o gülüzarı
Söndürmese keşke yanan ateşi
Gönlümdeki yanan aşk ateşini

Halil ÇOLAK 10.01.2010

Şah damarımdan yakınsın gül şenimsin sen benim
Diken ben Gülşen sensin sadece aşığınım ben senin
Rahmet sen,sadece susuz kalmış sulanacak çöl benim
Günahkar gece benim affedecek güç senin,nur senin

Halil ÇOLAK 28.09.2008

Aşkına kul olmuş sevdiğim bu ten ve can
Her şeyi senin için olmuşta cananım üryan
Yansın kalbin,benim yandığım kadar yan
Candan seviyorum artık ne olursun inan

Aşkını hüznü akşamları çökerde bana

Nasıl olduysa yunusum makamında birden adımı unuttum
Adını unuttuğum anda kalbimde senin sevgini büyüttüm
Merih yıldızı gibi parladın benim karanlık yoluma ışık tuttun
Yanımda senin eşsiz sevgin bir de bana gel diyen Mevlana’m
Dostlarım gölümde sizin ektiğiniz sevgi çiçeklerini buldum,

Gitmez gözümden sevdiğimin hayali
Dinmiyor yüreğimdeki yarın yarası
Bu dünyada oldum da gönül viranesi
Var mı? Dostlar iyileşmez aşkın çaresi

Gönlümü aşkın yanan kazanına atmış

gönülleri aşk güzelleştirir
kalpleri birbirine yaklaştırır
insanları o hep bütünleştirir
suların deryalara aktığı gibi

Halil ÇOLAK 21.08.2009

Avarı görüyorum, yok olan yolları vareden yollar açıyor,
Avarı görüyorum, yalçın kayalardan geçit veren yollar açıyor,
Avarı görüyorum, karlar arasında yeni çıkmış kardelenleri açıyor,
Avarı görüyorum, bitlenmiş kır çiçeklerinin saçlarından bit ayıklıyor,
Avarı görüyorum, öğrencilerine hayatın acı ve tatlı yanlarını anlatıyor,
Avarı görüyorum, kendi çocuğu gibi çocuklara ninniler maniler söylüyor,

Toprak çoraklaşmış yağmur yağmamış
Kafalardaki fikirler örümcek bağlamış
Talihsiz kullar da kaderine hep ağlamış
Yaz mevsiminde gönüller buz bağlamış
Ağlayan gözde yaşlar artık kalmamış
Kader gülmediği gibi kulda gülmemiş