Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Can olan can dostu ister bu gönül
Derde derman ilaç ister bu gönül
Yara saracak yar ister bu gönül
Har değil sade gül ister bu gönül

Çöller değil vaha ister bu gönül

Yakışmıyor senin bana tavır koyuşun,
Gönlüme sevda çiçeklerini ektiğim.
Uzun sürmez hatadan dönmeyişin,
Boşa mı seni gece gündüz bekleyişim.

Halil ÇOLAK 14.10.2008

Bilmezsen kıymetini aşkın muhabbettin
Seven gönül bir gün usanır gider
Her şeyde maddiyat makam mevki ararsan
Gönlünde ki olmaz o zaman gençlikte gider

Güvenirsin malına puluna senin

Ankara toz duman karla birlikte ağlarken.
Tekel işçisinin gözlerinden yaş akarken.
Her yerde esen korkunç fırtına bora iken.
Birde bakmışsın senin için her şey bitmiş.

Açın gözlerinizi hey benim milletim açın.

Toprak çoraklaşmış yağmur yağmamış
Kafalardaki fikirler örümcek bağlamış
Talihsiz kullar da kaderine hep ağlamış
Yaz mevsiminde gönüller buz bağlamış
Ağlayan gözde yaşlar artık kalmamış
Kader gülmediği gibi kulda gülmemiş

Dün sabaha karşı kendimi hesaba çektim.
Ben bu vatanda gittiğim yol bir yokuştu.
Bu milletin uyanması için çok uğraş verdim.
Anlatılan yalana ben bir zaman kanmıştım.

Halil ÇOLAK 10.09.2009

Aşkına kul olmuş sevdiğim bu ten ve can
Her şeyi senin için olmuşta cananım üryan
Yansın kalbin,benim yandığım kadar yan
Candan seviyorum artık ne olursun inan

Aşkını hüznü akşamları çökerde bana

Nasıl olduysa yunusum makamında birden adımı unuttum
Adını unuttuğum anda kalbimde senin sevgini büyüttüm
Merih yıldızı gibi parladın benim karanlık yoluma ışık tuttun
Yanımda senin eşsiz sevgin bir de bana gel diyen Mevlana’m
Dostlarım gölümde sizin ektiğiniz sevgi çiçeklerini buldum,

Gitmez gözümden sevdiğimin hayali
Dinmiyor yüreğimdeki yarın yarası
Bu dünyada oldum da gönül viranesi
Var mı? Dostlar iyileşmez aşkın çaresi

Gönlümü aşkın yanan kazanına atmış

gönülleri aşk güzelleştirir
kalpleri birbirine yaklaştırır
insanları o hep bütünleştirir
suların deryalara aktığı gibi

Halil ÇOLAK 21.08.2009