Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ben örnek aldım kendime er yiğiti
Asla sevemedim iki yüzlü olan iti
Sevdim hep mert olan koç yiğiti
Sevmedim içi başka dışı başka iti

Halil ÇOLAK

Ne bu âlem, ne bu kalem.
Nerde vereceğin o selam.
Yokmu candan bir selam.
Selamsız olmaz yola devam.

Yoktur bacım dikensiz gül.

Boynu bükük olmuş vatanım benim
Tuzağa düşürülür vurulur askerim
Kan gölüne döndü yine bu vatanım
Yine yüreğim de yandı yakıldı benim

Yok, mu kanayan yarama bir çare

Sevemezsin, dedin delice sevdim
Güzel duyguları, sevginde buldum.
Yanmazsın dediler yandım yakıldım
Vuslata ermenin, zamanı geldi.

Kollarımı, açtım seni sarmak için

Belki bir gün kuşatılmış olarak görürsün kalelerini,
Belki bir gün ağlarsın sende beniahmer sultanı gibi.
Bir tepenin üzerinde ağlayarak seyredersin halini
Kadın gibi ağla der anan, esir çıkarsın ümitsiz yarına.

Zannetme ki dalkavuklar senin hep yanında kalacak

Asker ölüyor asker,yan yatmıyor bilesin
Artık uyuyan gözlerini aç gerçeği göresin
Kur dar ağacını hain ciddiyetin anlasın
Açılım sayfaları bu ülkede artık kapansın
Yandaşların bu ülkeyi her yerde soyarken
Vatan evladı ölüyor hamaset nutku atarken

Baharımı sen hep kış ettin
Olmadık yerde nazda ettin
Yüreğime derdini ektin
Söyle zalim sana ne ettim

Seveceğim sen gülden ettin

Bulunmaz sevmek için dört dörtlük bir güzel
Mutlu hayat sürmek için ararsında hep güzel
Sevmek için ahlak güzel edep güzel huy güzel
Sevmek için hayat boyu böyle bir güzeli aradım

Gönlümün köşesinde hep aşkı sevda olsa da

Bu dava uğruna gönül olsa da hüsran
Ömrüm darmadağın ömrüm olsa talan
Birliği sağlarsam arzum olur tamam
Birlikten yana olana can kurban derim

Birlikte olan millette olmaz da hüsran

Bir deli rüzgar olur bu alemde eserim
Belki fani olan bu alemde kaybolurum
O zaman yeni bir mekan bulur,
Orda konak olurum
Sevmesini bilen gönülde konak olur deli gönül