Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

GÜZEL KIZLARIM
Hani Münevver isimli bir yavrucak
Daha hayatının ilkbaharında
Güvenmişti sapık bir yabancıya
Bak neler geldi başına
Ne acılar yaşattı

GÜZEL KÖYÜM
Ücra bir köyde doğmuşun ben
Anamın sırtında beşiğim
Tarla, tarla gezmişim ben
Babam, amcalarım ve dayılarım
Adını bile bilmedikleri yerlerde

HAKİKATI SÖYLE
İnsanlara yalan söyleyip
Mutlu edeceğine
Hakikati söyle
Yalancının mumu yadsıya kadar yanar
Sonra biter, söner

HANCERLENDİM
Daha çocukken
Hancerlendim tam yürekten
Savrulup durduk dört bir yana
Yalnız kaldım,
Dante gibi ortada,

HANÇERLENDİM
Daha çocukken
Hançerlendim tam yürekten
Savrulup durduk dört bir yana
Yalnız kaldım,
Dante gibi ortada,

HASAN ABİ
Sen anlarsın, bilirsin, Hasan abi
Hele gerçekleri anlayacağımız
Dilden anlat bize, Hasan abi
Cahilliğimize bıyık altından gülme de
Hele şu karışık durumları anlat bize

HİÇ BİR ŞEY UMURUMDA
DEĞİL ARTIK
Hiçbir şey umurumda değil artık
Bütün kaygılarımı, bütün korkularımı
Çöp sepetine attım artık
Hiçbir şey umurum değil

İÇ BOTAN
Köyümüzde iç bostan diye
Bir doğa parçası vardı
Herkes bir kapıdan girer,
Bu kapıdan çıkardı,
Dönüm, dönüm bağlar

İÇİMDEKİ ATEŞ
Hani düğüm, düğüm olur ’ya boğazın
İçin, için ağlarsın da
Dizlerini döversin ya
Hani sözün yerine gelmez
Her türlü fedakârlığı yaparsın ’da

İÇİMDEKİ ATEŞ
Hani düğüm, düğüm olur ’ya boğazın
İçin, için ağlarsın da
Dizlerini döversin ya
Hani sözün yerine gelmez
Her türlü fedakârlığı yaparsın ’da