Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Ya sesin gelmeli, uzak da olsan,
Ya görmeliyim seni.
Ya tutmalısın ellerimi,
Ya hissetmeliyim alnımda hayâl bûseni.
Susma...
Sessizlik yakışmaz,

Kapatıp gözünü bir lâhza düşün,
Saltanat sürerdi niceleri dün,
Kimde kalmış mal, mülk, şan, şöhret ve ün?
Ecel, elin kolun tutar götürür...

Bitmez sandığımız uzayan yolken,

Ruhumun lâbirentlerinde geziyorum… Karanlık, çıkmaz, gölgeli yollar…
Tüm gücümle bağırarak elemli şarkılar söylüyorum sessiz çığlıklarımla.
Öyle hüzünlü ki, kendime ağlıyorum…
Lâhite gömülmüş bir kadınım, yanımda su tasım; kalemim…
Süslemişler lâhitin dış duvarlarını kabartmalarla.
İçerden gözlüyorum bu kabartılı süsleri.

aşk meltemleri miydi usul usul
okşayan dallarını,
öperken hep yapraklarından,
dönerdi rüzgar etrafında gün boyu…
diz boyu mutluluklar,
gönüller dolusu…

O salaş kahvede seninle yine,
Hâtıraları da alıp oturduk...
Koyduk tahta masaya eski defteri...

Sustuk... Susuverdik nedense,
Gözlerimiz dalgın, hep yerde...

Bir gong sesi!
Bir daha!
Bir daha!

Sisin altındaki sular yayıldı
Ta kıyılara halka halka…

Köhne bir dükkânda
Bir konsol, tozlu,
Üstünde gülümsüyor tatlı bakışlar,
Seneler öncesinden, sevecen, çapkın...

Bir tüle sarınmış eski bir rüyâ,

Bugün bir bulut geçti rüzgârla,
Hüzünlü bir gülümseyişle baktı.
Sevgi doluydu gözleri,
Yanağıma sıcacık iki damla bıraktı...

Süzülüverdi sessizce,

Küçük kayık, dalgalarda savrulmuş,
Yalpalıyor...Yalpalıyor enginde...
Kaybolmuş kürekleri sularda...
Çırpınıyor kıyıya ulaşmak için,
Yorgun elleri, öyle çâresiz...
Ufuklara dalıp gider gözleri,

On bir ayın sultânıdır, geliyor hânemize,
Bereketi, sabrı, şükrü sunar ellerimize...

Nurlu bir hâle başında, kutsal nûrdandır tâcı,
Gölgelerde kalmış rûhun, hep olacak ilâcı.