Hakkı Yurtlu Şiirleri - Şair Hakkı Yurtlu

Bak kesildi sular, kurudu toprak
Nasıl yeşerecek, dökülen yaprak
İşler mi tarlada, makine, orak
Meğer Yozgat'a kar, yakışıyormuş!..

Karda bereket var, Yozgat'ta da kar

Hiç mi yoktur senin insani duygun
Genine işlemiş zulümle soygun
Ne kadar olsan da maddeye doygun
Sana iman vicdan, lazım İsrail..

Öldürüp kesmekten bıkmadın gitti

Adı: “Zeynep” idi, aslında;
Ama biz, “Ebe” diye tanıdık hep onu.
Tek başına yaşardı iki katlı evinde.
Tâ! .. Doksan bir yılında kaybetmişti Eşi Memo’yu.
Aylardan da Haziran’dı.
Ne tevafuk ki, kendisi de aramızdan Haziran’ da ayrıldı.

Üstüme atınca, kürekle toprak
Bir gün unutursun sonunda mutlak
Sulayın ki bazan, kalmasın kurak
Diyordun hep baba, unutmadım bak!...

Unutmam da asla,hep aklımdasın

Nerde edep haya, ne kaldı elde
Yok işte bereket, durmadan yel de
Küfür sakız gibi, baksana dilde
İnsanlığımızı, unutur olduk!..

Reddeyle nefsini, girme günaha,
Besmeleyle yürü, uyma şeytana.
Zikreyle rabbini, yaklaş penaha,
Besmeleyle yürü, uyma şeytana...

Helali terkedip, harama sapma

Sevmek borçtur bize, cennet vatanı
Koymazlar cennete, rahat yatanı
Unutma, yâd eyle, şanlı atanı
Fırsat verip övme, fesat katanı.

Ağlarsa anam, ağlar diyordum
Babamın, yüreği sızlar diyordum
Bacı- kardeş var diyordum..

Ya Şimdi?...

Yalan bilmez, caymaz sözünde ERDİ
Doğrunun kağnısı devrilmez DERDİ
Dertleri kendine hep der EDERDİ
Veda edip gitti, sessiz gemiyle!..

Az ile yetinip çoğunu VERDİ

Vefayı,
Dört harfe hapsedenler
Bilsinler ki;
Ömür boyu mahpustadırlar.

Gün gelip "hakkını helal et" demekle de