Hakkı Yurtlu Şiirleri - Şair Hakkı Yurtlu

İçimde sır idi, yazıya döktün
Sana söylemeye, gelmiyor kalem
Doldu işte İçim, yüreğim söktün
Niye hemen yazdın, demeden kalem

Heceler ağzımda, sapan taşı mı

İçimiz dışımız gösteriş riya
Ne hak ne de caiz, değildi güya
Sözde varız lakin, gerisi rüya
Uyandır bizleri, dirilt Allah'ım!..

Sanırsın hepimiz; hacı, mollayız

Bir mabeyni vardı bir de odası
Tabanı topraktı, yoktu halısı
Şimdi dört artı bir, çok da odası
Huzur yok hanede, n'olsun dahası!...

Kilit vurduk eve, tâ dış kapıdan
Söyle, neyleyim ben virane evi.

Babam da terketti, ölünce ANAm,
Söyleyin neyleyim ben metruk Köyü..

İnsan cesedini, köpekler yiyor
Vicdanı dinleyen, vahşet bu diyor
Kafir zulmederken, müslüm susuyor
İnsanlık donarak, öldüGazze'de1...

Şükrü unutmayın, karnınız toksa

"Kul Hakkı" yım derim, hep bakın öze
itibar etmeyin her denen söze
Hakikat görünce, çıkarsın düze
Dışa kanıp özden, olmayın derim!...

Bir evim olsun İsterim;
Köyümde..

Dört duvarı
Bir kaç pencere
Bir kapı,

Şu Kartalkaya'nın, duman zirvesi
Kalmadı gönülde, tatil hevesi
Durup ağıt yakar, dostu kirvesi
Ölüme gitmişler, tatile değil!...

Böylesi acı yok, yanıyor özler

İçimden şiir yazmak geldi yine,
Aldım kağıdı kalemi elime.
Geliyordu saat; yarım'a bir'e
Döküverdim işte, içimi şiire.

Suskundun gün boyu, gelmezdin hani
Geceyi de bana, dar ettin yani
Çekilmiyor kahrın, gelişin ani
Ömrümü aldın sen, yettin be ilham!...

Bir an geliverir doğar bir esin