Hakkı Yurtlu Şiirleri - Şair Hakkı Yurtlu

Kutluyorken, Ekim'de bayramı,
Yeri; Cumhuriyet Meydanı,
Yiğitlerin harman diyarı
Güle kar yağdı bakın hele! ...

Ekim'de yağmaya başlar kar,

Gurbet akşamları okunur ezanlar,
Gece karardıkça açar yaralar,
Bazen olur, giyinirsin karalar,
İşte o zaman ağlatır gurbet akşamları.

Yatarsın yatarğına uyku gelmez,

Hakkım helal olsun sana;
Demiştin ya hani, bana! ...
Yetti bana, sağol anne;
İnan içim, ferah yine! ...

Bana duan, gerisi laf

Aşımı koklayıp, işimi sevdim
Görevimi bilip, kendimi verdim
Doğrudan sapmayın, dönmesin derdim
Ağardı saçlarım, döküldü tel tel! ...

Kollayıp garibi, bırakma geri,

Hak yolundan ayrılma, dinle haksesi
Ayrılıkta azap vardır, sev herkesi
Kalma geri, sen de öğren ilmi feni
Kalır mı yolda arabası işbilenin;
Inkıtaya uğratma, ver devrini

Çok eşek koğdurdum, o yukarı yolda,
Kızak kaydım eskiden, harmanda, yolda,
Yük ettim; koru da, sıkdoruğun kolda,
Seni nasıl unutayım, Şirin Köyüm.

Okul oldu bize, o bir kaç, eski oda,

Az değil cürmümüz, oldukça iri
Mutahhar eyleyip, manevi kiri
İhmale koymadan, faslı zikiri
Emr-i ilahiyi,bilelim derim...

Kılarak namazı, vaktinde eda,

Bırak, aksın göz yaşlarım,
Tutamıyorum kendimi.
Ağlamak, tesellidir bazen,
Boşaltayım bendimi…

Ellerim sarsın, şakaklarımı

Bir kaç kağıt, bir de kalem,
Söyleyin başka neyim var.
Teselligâhım, meşgalem
Şiirsiz günüm, bana dar..

Secdene kapanan, yüzler aşkına
Günaha ağlayan gözler aşkına
Uğrunda tutuşan közler aşkına
Azabı rahmete, çevir Allahım! ...

Kabene yüz süren, kullar aşkına