Erirken dumanında anılarım, hayal kahvesinde,
Girer içeriye kapıdan, çarıklı geçmişim,
Kendisi yokken, kokusu sinmiş üstüme,
Heybesinde topladığı, geride kalmış izlerim.
Dizilmişken önüme, cesaretsiz cesaretlerim,
farkına varamazsın
ışığın,
karanlığa gömülmeden,
yeniden dirilemezsin,
tekrar tekrar ölmeden
Okudu kalbimi sözleriyle,
Yaktı yüreğimi gözleriyle,
Girdi benliğime hisleriyle,
Ben bende değilim artık.
Şimdi başka bir diyardayım,
Girer penceremden ayışığı,
Duvarda onun yüzünü gösterir,
Yalar tülleri rüzgar,
Uzaklardan kokusu gelir.
Çözülmez bir anagram bu,
ne çok önemsedim seni aslında ne çok,
ne çok gözlerime karalar bağladım da unuttum aşkı,
ve dünyaya isyanımdı sana karşı her hüznüm benim
hep gökyüzünden yüzümün eksikliğine bir yağmur ekledim
belki çok uzaklarda kalan bir güzdün
Kavuruyorken içimdeki, vasfı bilinmez arzular,
İnanıyor yüreğim, her kanat çırpışa,
Değişiyor birden, rüzgarın yönü kuvveti,
Alıyor yerini, bir gizemli karmaşa.
Düşünüyorken sevmeyi, hep bir yerden yarımlık,
Kırılgan düşüncelerim yine depreşmekte,
Söylesem olmaz, yazsam olmaz.
Bir sevda masalı gülüşlerde,
Dinlesem olmaz, sorsam olmaz.
Ele geçirmiş düzeni aklı kıtlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!