Aşktır, açlıktan ölürken,
Ekmeğini bölüşebilen,
Aşktır, içi kan ağlarken,
Yeniden onunla gülebilen.
Aşktır, görünmez diyarlarda,
Emek vermeden, sevgi yolun açmaz,
Suyun dökmeden, ağaç meyve vermez,
Diken burkmadan, can acısın anlamaz,
Sen uzanmadan, meyve dalın eğmez.
Sevgi sevgi deyip durun,
Yudum yudum içtim aşk şarabını,
Bitmek bilmiyor sözüm benim,
Bu aşk beni öyle sarhoş etti ki,
Kimseyi görmüyor gözüm benim.
Kattım karıştırdım harcıma seni,
Eyvah yine geliyorlar başımıza,
Gelipte gitmemelerine alıştık.
Bol keseden yanaşıyorlar yanımıza,
Söz veripte tutmamalarına alıştık.
Her seçimde bin nutuk atarlar,
Siyah zülüfleri düşmüş alnına,
Rüzgar teline vuruyor Feride,
Ömrüm boyunca özlemle bekledim,
Ayrılık kapımda duruyor Feride.
Yürek dertlerime çare arama,
Oooffff ortalık cayır cayır yanıyo
Gavurun hatunu gibi
Pantolonum bacağıma yapışmış
Buhar olup uçucam nerdeyse
Rüzgardan saçlarım dağılmış
Ortalık cayır cayır yanıyo
İnsan bir kum tanesidir, okyanusun kıyısında
Kaybolup gitmiş, binlercesinin arasında.
Bugün kadar yakın, yarın kadar uzakta
İnsan bir kum tanesidir, okyanusun kıyısında
Döküldü sırları gönül aynamın,
Yılların aksini yansıtmaz oldu.
Açıldı kapısı sonsuz diyarın,
Vakit tamam diye bir ses duyuldu.
Hiç hükmü yoktur orda, yelkovanın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!