Hakikat Kelamı Şiiri - Fatma Soylu

‎Özü sözü bir olmayan bedbahtlar
‎Yalan dolan ile kurulmaz tahtlar
‎Günü kurtarırken kararır bahtlar,
‎Edebi bilmeyen her yerde şaşar
‎
‎Kimi mal mülk için satar arını,
‎Düşünmez yarını, güder kârını
‎Kula kulluk eder, yıkar vârını
‎Mayası bozuklar girdapta coşar.
‎
‎Yetimin hakkını yutan arsızlar,
‎Dostunu pazarda satan arsızlar
‎Harama elini atan arsızlar
‎Haramla beslenen çukurda yaşar.
‎
‎Makama, mevkiye aldanıp azan,
‎Kardeş kuyusunu sinsice kazan,
‎Kendi kaderine fermanı yazan,
‎Vicdanı sağırlar hüsranla pişer.
‎
‎Ana babasını unutan gafil,
‎Dünyalık peşinde oluyor sefil,
‎Hayırsız evlada zaman da kefil,
‎Vefasız olanlar boğulup taşar.
‎
‎Güçlüye eğilip zayıfı ezen
‎Adalet mülkünde haksızca gezen
‎Kendi elleriyle mezarın kazan
‎Kalbi kararanlar zulmete koşar.
‎
‎Emanet olana ihanet eden
‎Doğruluk yolundan eğrilip giden
‎Çürür toprak altında şanlı beden
‎Hesap mizanında maskeler düşer.
‎