Bu aşk hastalık artık salgın.
Ruhum sensiz olunca yılgın.
Dolaşıyorum etrafında baygın.
Kalmadı mı aşkımıza saygın?
Bilmezdim zor olduğunu aşkın
Karanlık git başımdan.
Bir ışık buldum sonsuz.
Ayırma beni aşımdan.
Nur gördüm olmam onsuz.
Gelmez artık yalan.
Bir Izmir vardı geçmişte çocukluğumda.
Yosun kokusu burunda, baykuş ev damında
Koş oyna, ağaçlar meyveli dalında.
Bir Izmir vardı, güzelliği hâlâ aklımda
Çocukların dünyası neşeli her oyunda.
Bir melek gibi girdin sınıfıma.
Okulun son günü aklıma.
Güzelliğin ile vardın yanıma.
Her şey olabilirdi ama...
Zor ulaşmak hep yanında biri.
Bir resmin var siyah beyaz.
Hani vermiştin o yaz.
Şimdi elimde bakıyorum.
Aşkımı anımsıyorum.
Saydım otuz beş yıl.
Eksik olmak, bir şeylerin eksikliği.
Alışmak bazen olmuyor yoksa sevdiği.
Anımsıyorum annemin verdiği sevgiyi.
Zaman geçiyor ama giden gelmiyor.
Dünya'nın bin bir zorluğunu yaşadık.
Bir teneffüs arası.
Dinmez aşk yarası.
İlk aşkın yasası.
Üzülmek kurası.
Bir teneffüs arası.
Sana yakışır giysen bile çuval.
Bu ruh güzelliği, besleyen bal.
İstersen gel sakladığım kalbimi al.
İstersen gel, habersiz çal.
Sana her şey yakışır , güzelsin güzel.
Hasretin dinmez, bunu bilmezdim ben.
Bir boşluk içimde gittikçe büyüyor derinden.
Bu iş dahada kötüymüş haber verdiğinden.
Anne gitmeden önce her şey güzelmiş meğer.
Bizi ayıran yolları aşıp kavuşmak var mıdır?
-
Hakan Özüçelenk
Tüm YorumlarKabiliyet arzeden özelliğimin denemelerini şiirlerimle ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Eğitimim sırasında edebiyat hocalarım bu konuda sadece yazdıklarıma not vermemekle yetindiler Benim bunları yazamayacağımı belirttiler Hatta bir yarışmada birinci olduktan sonra bu yaşta bu çocuk bunu yazamaz diye İ ...