Karanlık git başımdan.
Bir ışık buldum sonsuz.
Ayırma beni aşımdan.
Nur gördüm olmam onsuz.
Gelmez artık yalan.
Bir Izmir vardı geçmişte çocukluğumda.
Yosun kokusu burunda, baykuş ev damında
Koş oyna, ağaçlar meyveli dalında.
Bir Izmir vardı, güzelliği hâlâ aklımda
Çocukların dünyası neşeli her oyunda.
Bir melek gibi girdin sınıfıma.
Okulun son günü aklıma.
Güzelliğin ile vardın yanıma.
Her şey olabilirdi ama...
Zor ulaşmak hep yanında biri.
Bir resmin var siyah beyaz.
Hani vermiştin o yaz.
Şimdi elimde bakıyorum.
Aşkımı anımsıyorum.
Saydım otuz beş yıl.
Eksik olmak, bir şeylerin eksikliği.
Alışmak bazen olmuyor yoksa sevdiği.
Anımsıyorum annemin verdiği sevgiyi.
Zaman geçiyor ama giden gelmiyor.
Dünya'nın bin bir zorluğunu yaşadık.
Bir teneffüs arası.
Dinmez aşk yarası.
İlk aşkın yasası.
Üzülmek kurası.
Bir teneffüs arası.
Nasıl anlatsam sevgimi sevgili.
Bu birden yelden fırtınaya geçen.
Az akıllı çok zaman aşkım deli.
Sevmeyi seni görünce öğrenen.
Nasıl aşkımı anlatsam sevdam.
Ben aşkı İstanbul'da bilirim.
Istanbul'un surları sarmış .
Ben aşkı Istanbul'dan tanırım.
Ama sanki şimdi kalmamış.
Bayram geldi ama bir garip halim.
Kader istediklerimi hep çalan zalim.
Hep aynı isteği tekrarlar dilim.
Beni unutma bu bayram sevgilim.
Hani o yağmurun yağdığı günü.
-
Hakan Özüçelenk
Tüm YorumlarKabiliyet arzeden özelliğimin denemelerini şiirlerimle ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Eğitimim sırasında edebiyat hocalarım bu konuda sadece yazdıklarıma not vermemekle yetindiler Benim bunları yazamayacağımı belirttiler Hatta bir yarışmada birinci olduktan sonra bu yaşta bu çocuk bunu yazamaz diye İ ...