Ölmediler boşuna sevinme.
Simdi hazır yedi ölmez asker.
Yıktım yaktım diye övünme.
Şimdi cümlenizi cehennem bekler.
Yazdığım benim aşkımın hikayesi.
Aşkını kaybetmiş bir gencin sesi.
Ve bir gün çıkar okul yoluna aradığı.
Güzellik onda yüzünde gülümseme.
Şimdi bulamadığım aşk karşımda.
Aşkımızın yörüngesinden ayrılıp gitmen.
Aynı güneşin batıdan doğacağı gün gibi.
Sanki kıyamet, o gözlerinin boş bakması hali.
Alışmak zor bana ama sana kolay belli.
Bana her gülümsemen sevinçli bayram.
O gece aşkımızın kaderi yaşanıyordu.
Seni kaybetmek korkusu beni sarıyordu.
Olmaz! seni veremem başkasına zaman durdu.
O çocuk, yolunu kesip sana ne sordu?
O yirmi dört kasım cuma gece kıskandım.
Nilüfer çiçeğimiz kaldı suda.
Kokun dolaşıyor hala havada.
Sevdiğimiz çiçekler açar baharda.
Bekliyorum seni yine orada.
Yılları gerisinde her şey kaldı.
O güzellik unutulur mu?
Verdiği gülücükler, hele bakışı.
Çok güzeldi bu aşkın akışı.
Şimdi ise bitmiş, aşkın kışı.
O güzelliği görmek için yollardayım.
O Ekim gecesi en mutlu günüm.
Çünkü sevdiğim diye beni gösterdin.
O hayran bakışlarınla işte bu dedin.
Gece ışıldadı çünkü aşk diye seçtin.
O gece itirafıydı sevdiğinin.
Hep gelirdim sonsuza dek kapına.
Eğer sen o eylülde bir umut verseydin.
Küçük bir mimik eskisi gibi olmasa da.
Minik bir gülümseme aradım dudaklarında.
Yaşamın rehberi öğretmen.
İlk harfi bize öğreten.
Okumayı söktüren.
Unutamam aklımda gezen.
Adımı ilk yazdıran.
Rahmetli öğretmenim, Atamın izi.
Vatan sevgisini vererek eğittin bizi.
Köy okulu öğretmeni çıkışlı yaşam tezi.
Çocukluk aşkımın komşusu hocam.
Konsoloslar şehit oldüğunda ağlar.
-
Hakan Özüçelenk
Tüm YorumlarKabiliyet arzeden özelliğimin denemelerini şiirlerimle ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Eğitimim sırasında edebiyat hocalarım bu konuda sadece yazdıklarıma not vermemekle yetindiler Benim bunları yazamayacağımı belirttiler Hatta bir yarışmada birinci olduktan sonra bu yaşta bu çocuk bunu yazamaz diye İ ...