Alışmışlığın mecburiyetinde karşıladı ön yüzü, kırılgandı
Bir adım daha; derinde hüzündü iç yüzü, kırılacaktı.
Yürürken içe, karanlıklarda aydınlık çocukluklar vardı,
Çocuklar kaçışınca, yalnız öfkeler saçlarını okşadı.
Gecenin sabahı tepsi gibi ayın içine doğdu,
Şafak sökerken ay battı, güneşten gece başladı
SES VE O DÜNYA
Doğmak için sıra beklerken, sanki o an olmalıymış gibi
Tam ilk nefesimi alacakken evren patladı kulağıma, aniden
SES VE O DÜNYA
Doğmak için sıra beklerken, sanki o an olmalıymış gibi
Tam ilk nefesimi alacakken evren patladı kulağıma, aniden
yaşam ağacına bağlanıp bırakılan
yıllar geçtikçe ağaca bağlı ipi azalan
yüzüdür ağaç gövdesine değdiği ilk an
vaçgeçmek en zoru mecburiyet yaşamdan.
gevşer yeniden ip, yavaş ve aşağı
SON YUDUM SU
Karşıma çıkan, gözümün içine bakanlar bana anlatır
Onları neden gereksiz anlamsız zamanlarda hep görürüm
SON YUDUM SU
Karşıma çıkan, gözümün içine bakanlar bana anlatır
Onları neden gereksiz anlamsız zamanlarda hep görürüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!