Rüyaydı, evet eminim bir rüyaydı,
Sen önde, ay ışığının mavisine basmadan yürüyen
Kayıp bir okyanusun bilenen bir adasında
Sen önde, ben adımlarında…
haykırışlar içimizde isyansız söner
çoğalmak dindirir acılarımızı
topyekün bir unutma şöleninde
Uykusuz gözlerimiz irkilerek uyandı
Tarihin ziftli sayfalarından kara lekeli kalpleriyle geldiler.
Açtıkları kapıdan uzun cümleler getirdiler; çoğu boştu.
Işığın şavkı pencereden korkarak girer içeri, perdeler sıyrılınca
İçeri girerken güneş, kendine karanlıktan bir yol açar,
Sağında yaşlı bir kadın, bir tespih çeker bir konuşur,
SEDİR
Sırtını yasladığın her an enerjisini değiştirir
Sürekli seni hareketlendirir: bir o yana bir bu yana
MAĞARA
Dibinden korkarak çıkınca; bitmez yollar…
Acıları biliyorum da, içi dolu, huzur ağır ve huysuz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!