ÖLÜMÜN HEYBESİ-2-
Hiç kimse yaşamadan, ölüme, yani bilenen, yürüyecek zamanın içinde olmadan acılarını hissedemez ölümün yanlışlığını.
ÖLÜMÜN KARDEŞLİĞİ
Her gün aklımdasın, korkularımdan beslenen,
Beni kurtaracak umudumsun, son nefesimi alacak!
PERDE
ÜLKEM KAPILARINI BEN İÇERDEYKEN YÜZÜME KAPATTI
SUS, KONUŞMA, DÜŞÜNME! VE HELE DÜŞÜNÜRKEN HAYAL EDERSEN?
EYVAH
Acıların sırtları keneler dolu
Acısını yutan, yutkunan; sırtı sancılanır
Acı, acı çeker mi?
Oyuncak dükkanın önünde bir kediydi çocuk,
Kasapların önünden gitmeyen inat: oyuncak ve çocuk.
Geceleri plastik kırmızı kamyonete binerken düşleri,
eylül damlalarıydı bize küsen,
eylülden kalan kurumuş mendilden,
bir ağacın dallarına yürüyemeden,
sıkılan parmaklardan buharlaşıp giden
akdeniz'in içine güneşi batırdığı hergünüydü
Tanrıya karışır sözleri şiirleşince,
Periler hazırdır,
ruhlar şımarıkça dolaşırlar ortalık yerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!