İki gerçek kitap yeter: Ölüm ve Yaşam
Yaşadım ve öldüm.
Arasına eros şiirlerinden ekose yollar döşememiz bu yüzden, hiç bir kuzucuğun saçlarını taramıyor -toz yiyip- toz içiyoruz. Aynamız kirlenip paslanıyor.. büyüklük senfonilerinin pasif direnişinden.
Asla! Sadece sohbetti! değil dersim.. Kırık kalplerle.. Küskün ve yıpranmış..
her sözcüğüne
-özgün- bir oyunla
her bakış ve göz çırpışına
bir aşk çeşnesi
her anımsayışına gecemizin
Dörtten sonra
Miyavlayan kedi sırnaşıklığında
Osmanlı da derin devlet
Modayı takip et
Mavinin şeffaflığına aldanma,
En güzel sevinçli bir tazelik açtı görmelisin sabah uyanışlarıyla başlayan taptaze bir çiçek tomurcuğu gölgeler bile yantutuyorlar artık öyle böyle değil kucaklaşıyorlar sessiz dingin geceden yana bir ninni bezeyişi mırıldanıyor şehrin karaltısı sen sen sen diye diye sense efsunluyorsun gecemden yeni doğumun gününü rabbelalemin alemi rabbin beşiğini eylüllüyor uykudayken bebeğim doğ imime düşlerin fısıltısı yankılanıyor ey dert bir hasat için hiç böyle bir rahman ve rahim olmadın ki küheylanı şahlanan ey dost kem suri lemyelit velem yulet ruhumun kudüsünde şehr yürüyor uykudayken babilinden vecühur gövdesine mura ağaçları farabiliğim düşeş geliyor zarsız seviyorum öyle zamansız ki sevim dervişin fikri neyse zikri od ya besmele uyandırıyor bekaret kemerini sorgucu hastayım evet ama korkusuz değil bileyin sırtı bileğim keştirmek yok ber bar et im geliyor on bin sözcüklük mucizenin de elliye elli birazının bizde olduğunu söylüyor keham gelmiyor kaybedilmiş hiçbir şey geri toz kaplıyor şimdiden şimdi zamanı çağırıyor temizliğin ruhu ya merih el at haydi temizlik silgine başla yaşamını silmeye yol zamanın uzayan tüylerini kısalsın uzayan yol birinci dersin bu temizliğin üfle tozunu taşşağın sihriyle lambasının çıkar cinini okşa sev zaman hazmını gerçekleştirdiğin kamışlarının boşaltılmış haznesine al yeni besili fikirlerini em ilacını sihirli şurubun sikret kaydolsun parmak izin hamama bassın damgasını mührünü kopardığın kalp pili işlesin tıkır tıkır maskotunda al havva hava süpürgeni tak pirizine amırsın ortasına dikilen yeni çamların zamanlarını boy versin konuşturdukça vücudunun dilini bir şairin şiarı acımak olmamalı ve acıtmadan salyalamalı kaydırarak almalı alacağını canandan yanlı okuttular insanlık beddenini doyumsuzluğa değil doyuma seslen yıkansın zaman çağsın senin yağmurlarından.
Hiç bir şey geri döndürülemedi,
yaşananları yaşanmamış farz edemeyişimiz
bu yüzden tehditkar bir yüzle sırıtıyor.
Gerçi bu yaşadıklarım yaşanmasaydı da
biz dönüp dolaşıp bu menzile demir atacaktık.
Yani yolun rotasını uzatıp durmuşuz şu kısacık oyunla.
İlk kez bu denli hemfikir gibiydiler
Birbirlerine Eks sevgililer
On dört şubat rafında...
Ummuş beklemişti lâfta
Ayrım-sayıverdi bilmeye
Balkonda
İzmarit ışıltısı solukluk duman
El çeneye dayalı
Dirsek demirinde balkonun
Göz bakarken gözgöz kırpışır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!