Habibe Merih Atalay Şiirleri - Şair Habi ...

Habibe Merih Atalay

Öyle 'bir' bireysellik vardır ki
Sanatta da gereken odur

"Hah işte.. ordalar"

"Gerçeği bilmiyorsunuz bayım

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

Haklısın Virginia
Hem de çookk...
Ah ah

"İnsan oğlunun bağrında hiçbir tutku
Başkalarını kendi inandıklarına

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

:
Kavuşmasız 49 dakika
13 saniyenin ardından

Kırılsın artık Ya, kırılsın şu Bağı
Atılsın kopartılıp urmuş gibi dışına

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

Birine diyebilir misin ki: sen olmasan ben olmazdım?
Doğuranın mıdır ki o,
Öyle mi hissettirmiştir ya da?

Kaç kişi tanıyorsun hayatta,
Azmin başaramayacağı şeyin olmadığını

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

"Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor! "
M. Akif Ersoy

*

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

Onca şiir arasında
Göz kırptı yaz bugün sonbahara
Gerçekliği artıyor duyguların
Zamana yayıldıkça...
Eylül'ün gözlerinden öptü
Onca şiar ortasında

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

Bu da bir çeşit yazdır
Yazgı yastır, bırakmalı zamanı
Geçer giden konan göçer

Dağın eteklerinde doğup
Zirvesini merak eden kimileri

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

Konu : Yn: Tabii ya

bunlar da lazım diyorsun..
ve benim gibiler de gerekir,
toplumun içyüzünün sanıldığı kadar
aydınlık olmadığını anlamak

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

Her şeyi yalan
Biliyor musun
Sevgili dostum?

Sevgisi yalan.
Sözleri yalan.

Devamını Oku
Habibe Merih Atalay

'Yazı yetiştiriyorum saksılarda' diye düşünsem de az önce, ancak bu pek doğru değil çünkü yetiştirme derdim yok. Olmadı, hiç bir zaman da olmaz umarım. Ayrıca (ikinci anlamda) yetiştirdiğim bir şey dahi olsa bitki gibi meselâ onları da saksılarda yetiştirmezdim, işimin gereği ya da karakterimin gerçeği.

Evimde asla ne saksı çiçeği ne ağacı vs. bulundurmuyorum zira ben topraktan, hakikaten şunu anlıyorum: Toprak, benim bir gün içine gömüleceğim ve dibinde çürüyeceğim bir maddeden ibarettir. Bu nedenle belki de çiçekler ve bitkiler hep ölürler benim yuvamda. Yuvamda topraktan beslenen bir canlı barınmıyor yani özün sözü. Dolayısıyla ruhsal olarak kendimi ne çiçek ağaç ne kedi köpek at gibi canlılardan çok, onların metaforik yan anlamlarıyla dolduruyorum. Bu yaptığım işe konsantre olmamı daha da kolaylaştırıyor elbet.

İmajımda kedi okşar severim, köpeklerle koşarım.. atlarla yarışırım. Anakondaları emziririm.. E. Şimdi Burda; Ve yazısının, yağmura havaya güneşe ihtiyacı olmadan da bir şekilde çıktığını izlerim. Bu da beni bir yazı yolucusu yapıyor ister istemez.

Devamını Oku