H Hikmet Esen Şiirleri - Şair H Hikmet Esen

Bosna'da da çocuklar,
Top oynardı
Bir zamanlar,
Irak, Afganistan, Vietnam'dakiler gibi
Çocuktular işte
Bildiğiniz gibi..

Sana, Gün ışığını verdim bugün,
Kıymetini bil çocuk..
Yüreğindeki sevgiyle ısınsın,
Gecenin soluğuyla ürperen tenin.
Gülümse,
Güneş'e dönsün çiçekler.

Yaşamak
Akşam yangınlarına kapılarak
Şarkılarla ulu orta,
Belki de her gece
Mehtaba çıkarak
Ele güne

Kimbilir kaç gece
Kaç heceydi ömrümde.
Seneler bir dile gelse
Gem vuran ben değilim
Gündüz dediğin zaten
Gecelere kafiye..

Benim şehrimde
Cennet bile
adı üstünde
bildiğin tepe
guruba düşer şarabın rengi
boyanır denize

Yolunu düşür Fethiye mahalllesine
Görürsün
Çınarı kurusa da Çınarlı Cami'nin
Camisi tamirde.
İstiklal İlkokulu eskimiş ama
Duruyor yerli yerinde.

Kimi zaman estim, şiirler yazdım
Dilin lal utandın yazdıklarımdan
Ne keyfine kıydım ne de ağlattım
Can senin derdin ne, söyle öleyim.

...........Gül açar
...........Göz görür
...........Gül'e kanar gönül.
............Karanfil kalır,
............Kirpiklerin ardında.
............Dudakta kururken Gül

Kimi ozan der ki
Ölçüsüz olmaz şiir dediğin.
Hece işin kökeni
Uymazsa kalıbına
Okunmaz dizelerin.

Doğdun
Marifet saydılar
Saçının tellerini
Umuda bağladılar.
Şiirler yazdıkça
Gün batımlarına