Neden canımın içi, neden ağlıyorsun?
Ben seni bu kadar çok, ölesiye severken...
Dökülen her damla yaşınla beni yakıyorsun,
Yüreğimi dağlıyorsun be sevgilim, neden?
Ağlamak istiyorum, gözyaşlarım akmıyor.
Sevmek istiyorum, yüreğim el vermiyor.
Bir tarafım bırak git diyor,
Bir tatafım, nasıl bırakacaksın diyor.
Gece kadar yanlızlaştım gitgide.
Bazen şiirler bile,kifayetsiz kalıyor,çaresizliğim karşısında.
Kalemim susuyor,yürek kanıyor.
Derdim,mevladan amin diyorsun.
Gücün bitiyor,sabrın bitiyor,takatin kalmıyor.
Karanlık çökerken ıssız odama,
Anılar sığmıyor artık vedama,
Bir derman ararken gönül yarama;
Bunları sana gözyaşları içinde yazıyorum.
"Çok güçlüsün" diyorlar, duyuyorum,
Oysa ben o kadar güçlü değilim.
Sadece dik durmaya çalışıyorum,
Yıllarca kendimle savaştım, hep yenildim.
Dünyam yıkıldı, nefes alamıyorum.
Mevsimler kışmı? Yazmı? bilemiyorum.
Kaderim gülmedi ağlıyorum.
Soldu yüzüm gülemiyorum.
Gülerken ağlamak...
Acıların en büyüğünü yaşıyorum,
Derdime merhemi bulamıyorum.
Bana, gözlerimin bir çocuk kadar saf olduğunu derler;
Ölümün kollarında dans eden bedenim,
Seninle böyle dans edemedim.
Ölüm, akla gelen tek gerçek olmalı,
Şarkılarda, şiirlerde, romanlarda hep ölüm var, sevdiğim.
GÜLLERİN GÖZYAŞLARI
Aşk için gözyaşı dökmek güzeldir.
Gözyaşı dökeceğini bilse de, insan âşık olur.
Sonunda bir saniyelik mutluluk için bütün acıları göğüsler.
Dün gülleri budadım, bir daha benim için açmasınlar.
Gökkuşağı gibi, rengarenk değildi, benim hayatım.
Gülmeyen kaderim, bahtım,
Çok isterdim, benimde hayatım, rengarenk olsun.
Gülmedi yüzüm, kaderden yana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!