Güven Tekin Şiirleri - Şair Güven Tekin

Kapadım gönlümün sarayını,herkese.
Sevdaya,aşka,hatta arkadaşlarıma.
Kime güvendiysek,yıktı gönül sarayımızı.
Kimseye güvenmeye gelmiyor,bu hayatta.

​Kırmayın kalpleri;
Ölüm, üzerine düşünülecek tek yol.
Toprak, aldığını geri vermiyor;
İster zengin ol ister fakir,

Yüzü çok güzel, nur saçıyordu,
Masumca sevdim bir anda onu.
Gözlerinden yaşlar süzülürken,
Bir kadın tanıdım, yüreği yaralı.

​Görmezden geldiğin o boşlukta duruyorum,
Suskunluğun içinde kendimi yoruyorum.
Her adımda gerçeği yüzüne vuruyorum;
Bende bir canım senin görmek istemediğin,

Sana aşkım dedim, inanmadın.
Sana balım, ömrüm, hayatım dedim, inanmadın.
Söyle, seni sevdiğimi,daha nasıl anlatayım?
Dağlara,denizlere, adını mı yazayım?

Sen benim gözbebeğimdin,
Şimdi ise en büyük nefrettimsin.
Eskiden kalbim yanında çok hızlı atardı;
Şimdi ise kalbimi geçtim, ruhumu öldürdün sen!

Bu dünya yalan dünya.
Gözlerim bu dünyaya,
Doya doya bakabilecekmisin?
Sevdiğimi çok özledim.
Doya doya görebilecekmiyim? Sevdiğimi.

​
​Bugün çok ağladım, gözümde yaş kalmadı,
Seni öyle özledim ki, yüreğimde yer kalmadı...
Hasret meğer bir kormuş, yaktı bütün içimi,
Gözlerim her köşe başında, her yerde seni arar.

Gözlerim kanıyor, sesim çıkmıyor.
Seni seviyorum demeye, yüreğim el vermiyor.
Acılarım dört bir yanımı sarıyor.
Seni sevmeye, ne hakkım var benim, söylesene.

Dağlarda çiçekler, artık açmıyor.

Titreyen yüreğin, ellerin, gözlerin.
Kokun, herşeyin, taa başından beri,
O kadar tanıdık geliyor ki, o kadar aşinayım ki.
Sanki ezelden beri seninim.