Gözlerimin feri, kalbimin nuru,
Sende buldum ben en büyük huzuru.
Yıkadım aşkınla her türlü kiri,
Allah rızası için besmeleyle sevdim seni.
Beni defalarca vuracağını bilemezdim.
Gözyaşlarımın sebebi olacağını bilemezdim.
Hayatımı zindana çevireceğini bilemezdim.
Kelimelerin,sözlerin acizliği,boğazımda şimdi.
Diyecek kelime kalmadı, burnum kanadı.
Bu kadar,aciz kalacağımı bilemezdimki.
Hangi şiire,hangi romana sığar, şimdi acılarım.
Güneş her doğdunda, aklıma sen geliyorsun.
Benim her sabah, güneşim sensin.
Her gece gökyüzünde, ayım sensin.
Seni nasıl sevdim bilemezsin
Ne yana baksam bir sis perdesi,
Adımlarım ağır, yol darmadağın.
Kulağımda yankılanan kendi sesim,
Duyulmuyor içinde bu büyük kargaşanın.
Ben senin icin, kan aglerken,
Sen mutlusun ve gülüyorsun.
Sen hiç sevmemişsin zaten.
Seven sevdiğine, sıkar mı kurşun?
Karanlık gecelerimi aydınlatan,
Tekrar hayatıma ellerini uzatan.
Ben babamı böyle bilmezdim;
Sessizce yaramı sarıp kuşatan,
Çözemedim kendimi ,sana karşı bir türlü .
Ne kadar ,aşka sevgiye inancım yok olsa da .
Yalancı aşkların, kırılan hayallerin ortasında, karanlıklarda kaybolurken .
Gözlerin gelir aklıma, ışık oluyorsun kalbime ,gecelerime .
BİLMİYORUM
Yaşım otuz yedi olmuş, ömrümün yarısı bitmiş.
Şimdiye kadar ne mi kazandım?
Sadece yaşadıklarımdân ders çıkardım.
Bundan sonra tecrübeye ihtiyacım yok, hayeller bitmiş.
Senden haber beklerken,sen haber vermeye bile, gerek duymadin.
Bir mesaj atmayı bile,çok gördün bana.
Gözünün içine bakarken,bana gözün çıksın dedin.
Ben seni, sevmekten başka,ne yaptım?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!