Günün Işığı Şiiri - Yücel Özkü

GÜNÜN IŞIĞI
Güneş sensin, şafağıma doğan,
Karanlığımda sabahı kuran.
Gece susarken ayın altında,
Adınla içimde baharlar uyanır.

Çiçek sensin, çocukluk çağımda,
Yaz kokusu kalmış avucumda.
Sen gelince eski oyunlarım,
Kuş olup uçar çocukluğumda.

Bir düş gibi geçtin gönül bağından,
İnce bir türkü kaldı dudağından.
Bir bakışın değdi yüreğime,
Çocuk yanım uyandı yeniden.

Ey sevgili, mahzun gönlümde kal,
Bir gülüşün yeter ömrüme bahar.
Sen dokundun yüreğime sessizce,
Bahar doğdu içime.

YÜCEL ÖZKÜ
17 Ağustos 2026/08:29