Kadının yüzünün güzelliği bahtına vurmadıysa solar gider. Ne yapayım böylesi güzelliği dercesine içten içe kahr eder...
Sonbaharın göçebe kuşları gibiyim.
Hangi şehre sığınsam hangi şiire sevdalansam hangi şarkıyı açsam bir hüzün ya ben hüzne müptelayım ya hüzün bana...
Sonbaharın hüznünü seviyorum.
Sararan yapraklar düşerken, savurur rüzgar.
Bir bardak çayın buğusu, gözlerin ve camların buğusu hüzünlü bir geceye eşlik eder.
Bir göçebe yürek, kuş misali vedalaşır yurt eylediği şehirden, sessizce vedalaşır vazgeçtiklerinden...
Biz sevgimizi gösterememekte ustayız ve duygularımızı gizlemekte.
Erteliyoruz, bahaneler sunuyoruz kendimize. Hırçınlığımızı öfkemizi gösterirken başarılıyız da, sevgi ve ilgimizi göstermekte sınıfta kalıyoruz, taa ki kaybedene kadar. O zaman aklımız başımıza geliyor.
Keşkeler son pişmanlıklar faydasız (anne baba eş dost kardeş). Çekingenlikten midir, gururdan mı bilinmez, içimiz mum gibi erirken dışımız buz kesiyor maalesef. Sevdiklerimizi kaybederken son pişmanlık nafile...
Bu kadar öfke, nefret, kin varken insan yüreğinde,
kardeş kardeşle savaşırken, namlunun ucu bir çocuğa dogrulmuşken, senin gibi düşünmeyene oh olsun derken, yaşadığın dünyayı sevgiyle cennet yapamazken, söylenecek o kadar şey varken susmak... Nasıl gözlerini kapatıpta düşler ki cenneti insan...
Soruyorum cevap veren varmı?
Bazen düşünüyorum da sevinçlerimizi bir günlük yaşarken, acılarımızı bir ömür çekiyoruz
Ve sevinçlerimizi herkesle paylaşırken, acılarımızı kendimize saklıyoruz, derin yaralar açarak...
Hangimiz mutluyuz söyle polyanna..
Denizin mavisini giyindim bak.
Ben bir su kelebeğiyim, gözyaşlarıyla yıkanan. Kanatlarımı kimse kırmasın diye,
Hep saklanan...
Ben daha çocukken küstürdüler hayata. Daha ağzımı açıp bişey istemeden sus dediler bende sustum...
Susan insanın acısı daha derinleşir. Anlamıştır artık yarasını saracak anlayacak bir sıcak dost, bir sıcak ses, nefes olmayacağını. Süper kahraman yok. Masallarda, siyah beyaz filmlerde kaldığını. Fedakarlıgın gerçek sevgininde hikaye olduğunu. Yükünü almak yerine yük katacaktır her gelen...
Zayıf yanını hassaslığını gösterme derim en iyisini sus gitsin...
Suskun bir adamı dinlemek isterdim.
Her peki veya boşver dediğinde bir sigara yakıp gözleri bulutlu uzaklara dalan.
Gülümserken kederini gizlemeye çalışan.
Hayatın yorgunluğunu kabullenmişcesine
herşeyi sineye çekip susan adamı...




-
Uğur Şahin
Tüm YorumlarTebrik ederim
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, gece gündüz içerim.