Yüzleri solmuş bibiye
Fenerbahçeli Didiye
Minik Serçe ve kediye
Selam
Etten kef alan aşçıya
Türk Edebiyatının son patronu
Yanlış anlamayın
Zengin anlamında kullanmıyorum
İşveren anlamında da değil
Adam, kendini edebiyata vakf etmiş
İyi ki delirmiyor
Yaşın yok başın yok adamlığın yok
Bütün burda konuştukların, burda
Bir insan yerine koy anlat bari
Felsefem bu benim dört yanım hurda
Sordukların da zaten beni tanımazlar
Sen yokken ne yerler yer ne gökler gök
Ey semavat bütün yıldızını dök
Bahçevan gülşenden çiçekleri sök
Bahçeler ağlasın yâri yok diye
Bir ömür yaşamış kârı yok diye
Ben uyanığım hala
Gece oldu sıfır sıfır dört
Sen yorganı hiç kaldırma
Sabaha kadar
Başlarına ört
Horozlar ötüyor
Şu cihanın dört tarafı
Sizi gezecek gün gelir
Nereye varsam kulağıma
Yerden binbir ses ün gelir
Sezen Aksu söylüyor bunu
"İstanbul İstanbul olalı
Hiç görmedi böyle keder"
Bu nasıl çok güzel bir
Ruh haleti ifadesidir
Anlatamam
Kadın dediğin ren geyikleri gibi olacak ren
Sularının üzeri kabarmış
Sular gibi müren
Sen bırak sıfır beden budalalarını bir tarafa
Billahi kadın dediğin tıpış tıpış olacak
El basarım mushafa
Seni görmeden başlayan her gün
Ve seni göremeyeceğim her gece
İçim dışıma çıkıyor
Kederim hışıma çıkıyor
(2002)
Senin şiirinde bir sıkışıklık var
Bir yakası açılmadık sonsuz şairanelik
Kırıla gidiyor
Başka şeye yer yok gibi
Herşey bir kadının veya kızın
Yüzünde başlıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!