İki şeyi hiç sevmedim ömrümde
Biri eğilmek öbürü bağlanmak
Allaha eğilinir amma
Maadaya eğilinmez
Bağlanmaya gelince
Zaman aynı kederleri akıtır
Başlarımızın üzerinden
Aynı endişeler sendeletir insanları
Aynı topraklar kürünür üstümüze
Ve sen öldün
2011
Güneş hep aynı doğar aynı batar
Ve fakat yeryüzünün bazı yerleri
Çok hızlı bir şekilde değişir
İnsanlığın yerini hayvanlık alır
Bütün bir memleketi yamyamlık alır
Gel de yaşa şimdi
Bir bahçeye üçyüz altmışbeş gün bakılır.
Ama aynı şeylere sevinmezsin.
Zaman değiştirerek arz eder olanları
İlk baharda genel uyanışa sevinirsin
Başka zaman başka şeylere
Son baharda ekimin sonlarında
Ağzı burnu düzlenmiş
Teraveti uçmuş
Eller değmemiş gonca
Bir bebek büyütümünde göçmüş
Bugün gör dünkü tapındığın
Azade bu gönlüm azade
Sadece sevgililerinin hasretiyle pâbend
Geriye kalan bütün gailelerinin
Neşv-ü nemasından azade
Gözler ile görülmemiş
Kulaklarla duyulmamış
Yedi tevir saz çalıyor yüreğim
Her günde yüz çeşit ağlar inlerem
İstediğim şudur ki Haktan dileğim
Benden kopan figan senden de kopsun
Aşıkam men saz istemem inlerem
Bu gün elinde kan olan
Ve bir anda insanları öldüren
Kırmızı ışıklara
Yüzyirmi km hızlarla giren
Diğer bütün bireyleri,
Birer bostan hoyuğu gibi gören
Geçen zamanın her bir gününün alnında
Bir sevinç yıldızı parlayacak sandım
Yerden göğe üzüntü
Katmer katmer endişe imiş
Nasıl aldandım
Komedi bitti demiş usta
Ölmeden hemen önce
Yani son bir söz olarak
Hem nasıl bir komedi
Ye iç tuvalete git
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!