Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Kurduğun hayallerin,
Seni bekliyor,
Koş! durma diyor.
Kitap sayfalarında,
Yeni dünyalar keşfet.
Bilginin kanatlarında,

gelebilirdim..
gelebilirdin..
ihtimal ki,
çok istemedik.

2014-Şubat

Hiç şikayet etmeyeceğim bu kez
Gündüzünden kaçan gecelerinin
göz kamaştıran ışıklarına da kanmayacağım
Tanıyamaz olduğum yüzünü de özlemiyorum artık

-içlerinde biriktirmiş

göz boyamalar,yalanlar
serilmiş algılarına soru sormayanların
susmuş aklını konuşturanlar
baş eymezi hizaya gelmiş

İç üşümeleri gamsızlaşan insanların varlığından korkar oldum, gün gelip de duyarlı yüreklerin, bu duyarlılıktan vazgeçeceği korkusuyla...
Korkuları amaçsızlaşmış bir toplumun, taraf olmazsa bitaraf olacağına inanması da zor değil!
Birbirine dokunmayan bedenlerin iletişimsizliği her birimizi ''önce ben ''diyen egomuzun bencilliğinde boğmaz da ne yapar?
Her gece baş yastığa değdiğinde vicdanımız acep konuşur mu ki! Hesaplaşır mı ki günün eksileriyle!
Artılarını mı toplar acep eksilerin yerine!
Velhasıl uğraşmalıyız kendi kendimizle. Onu o kadar rahat bırakmamalıyız ki vicdanımız susmasın, iç üşümelerimiz gamsızlaşmasın, korkularımızın da bir hedefi olsun.

yalanlarında bulduğum gerçeklerimi
aşkın kör gözünde kaybettim;
çocukça sevinçlerimin
umuda sığınan öksüzlüğüyle
uykusuz rüyalara yattı
sabahsız hayallerim.

içim acıyor; kar beyazı güzelliği eriten aç nefeslerin kimsesiz kimsesizliğine
içim acıyor; kalleşliğin kıydığı canların dönüşlerini bekleyen çarenin çaresizliğine
içim acıyor; emeğin hakkını alınlarda soğutan adaletsiz düzenin düzensizliğine
içim acıyor; sefasını süremeden cellat eline düşen yeşilin yeşilsizliğine
içim acıyor; gitgide özlenen geçmişin geleceğe güvenmeyen güvensizliğine
içim acıyor; içim acıyor diyenlerin sessiz sessizliğine..

Maviyle yeşilin kucaklaştığı...
Sessizce anlatılan bir rüya...
Dağların eteğinde huzur dolu bir şehir
Denizin kokusuyla yürünür kıyısında
Çınarlarında kuşlar şarkı söyler

nice güneşler battı umudumuz üstünde
nice şafaklar söktü kapkaranlık gecede
tutuştuksa yanmadık kahpeliğin közünde
topladık cesareti unutmayan yürekten
korku nedir bilmeyiz efsunluyuz geçmişten

Sözü bitmiş kafi olmuşluğun
Gelişinedir yolculuğum
Bak dediğimce görebilseydin beni
Hak verebilirdim haksızlığına

Yüzsüz her arzuya kapı açıyorsun diye