Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

kalabalığın ardından
bir yalnızlığın öyküsü yazılıyordur şimdi
'kader' dediğin ayrılıklarının şehrinde
kimbilir hangi kavuşmalar yakılıyordur
şiirleri üşüten sözlere kibrit çakan dizelerde

Adımları soluksuz
Nefesi dermana tutunmuş
Gençlik arasa da elleri
Gel demiyor gururu bakışlarıma
Görme diyor muhtaçlığımı
Koşarak inip çıkarken biliyor muydu ki

uzaktan harı görünür ateşin
yanmayan, yanan yürekleri seyreder
derken uyku basar ağlamayan gözleri...
yaz sıcağında serinlik aratan hayat;
bildiğince devam eder…!

sevincime çay demledim şimdi
şarap niyetine içilecek kederli
isyan günlerine biriktirdim üzüntümü
hayallerime unutmayı ektim
bir gece sonrasında
bir sabah elbet

Son umut çığlığı kopuyor yüreklerde;
bir selam için insanlık günlerine.
El ele unutulmasın diye kardeşlik,
Yalan bunca alkışlanırken yol almasın diye ben’ lik;
Vefaya sarılıyor…
Güvene eğiliyor...

sevmenin yoluna yürüdü hüsran
beklenen baharın rüyasıdır
ruhlarda aşkı uyandıran
dönüş kendinedir hep
gözyaşlarına kalp yetişir
kapısını açık bırakanlara

garip hayaller içindeyim garip..
gününü şaşırmış takvimin
kopartılmayan yaprakları gibi

buruşturup atılan kağıtlar arasında
ki öfke gizli okunmuşluğunda

hep istedi muradım
en güzeli,iyiyi
unuttu isyanlarda
kader,denilen şeyi

2012-Ağustos

yeşilin cömertini grilere kattınız!
siyah mil çektiniz maviliklere
okşayarak oydunuz en sert olmazlarımızı.
uyanmasın diye sabahı,
gecenin körlüğüne alıştırdınız.
kendinize yonttunuz payın haksızlığını.

Gel!
Ey rüyalarımın hayra yorulanı
Gel!
Gündoğumlarımın mevsimlerine

Güneşin