Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Kimden saklanıyorsun?
Kimden niye kaçıyorsun?
Bir gören var seni,beni,
Bunu bilmiyor musun?

Bu dünya sınavımız,

Savaşan sen.
Yenilen de ben.
Sen kazanmanın gururuyla....
Ben kaybetmenin ezikliğiyle yaşıyorum.
Senin savaşçıların kahpece..
Benimse mertçe vuruşuyor.

içim; dışımdan acı
geçmişim; geleceğime yabancı
yıkıntılarım; gören gözlere sancı
ben razı mıyım?
değilim…değilim be bacı

onlar çarıklı ayakla biz, su geçirmez botla
onlar kağnıların ardında biz, kağnıların yolunda
onlar cesaret korkusuyla biz, onların gururuyla
onlar soğan ekmekle biz, üç öğün yemekle
onlar yeni başlangıçlara biz, erken uykulara
onlar sessizlikle biz, alkış konfetiyle

İstanbul,
Kalabalığında yalnız şehir
Saraylarında entrika
Camilerinde hırsız ayaklar
Yokluğu varlığından çok
Göz boyama sahnesinde

İkiyüzlüdür hayat
hayatsızlığın içinde
Gördüğün
baktığında kaybolur
Bir başka kim olur
düşündüğünde

Kurduğun hayallerin,
Seni bekliyor,
Koş! durma diyor.
Kitap sayfalarında,
Yeni dünyalar keşfet.
Bilginin kanatlarında,

Çokluğumdan azaltma beni
Tuttuğum dalı kırma!
Kendi azlığında çoğalıp
Girme sevdiklerimle arama!
Ördüğún duvarlara
''Sevdiğimden'' diye de kulp takma!

Sana emanet ettim kardelenlerimi
Kanadı kırık kuş misali direncimi rüzgara saldım
Kalsam, sıla hasreti gönül telimde
Gitsem, yarım kalışlar çoğalıyor

Öyle kalabalıksın ki yalnızlığında

Bu gülüşleri iyi tanırım gülüm
Efelenmeleri de
Yalnızlıktandır rest çekişleri
Boşvermişliği ölüm korkusundan
Kıyıya vurmuşluğudur içi dışında hâlleri
Çaktırmadan acımaktır günlerine