Mısralarıma gizledim seni...
İki yana asılı duran zembil gibi renksiz,
Çöldeki derviş kadar susuz kıldım seni!
Kelimelerime mezar süsü verdim.
Ve şiirimin başlığı yaptım taşını
Gökyüzü iki yaka;
İki gülücüğe adanmış
İki ayrı parça gökyüzü
Gel diyor bir anne çığlığı
Gel gibi bakıyor dostluğumun gülüşü
Bir derin iz gözbebeğimde...
İki yabancı kelam ve bir sus payı
Öpücük...
Sarışların zebanilerin el izlerinde
Ve
Ölüme yakın kokuların sardığı bir oda, misal
Zifiri bir gece de,
Köşebaşı yanlızlığıyım...
Kurgulayamadığım mısralarım
Dillendiremediğim bir aşkım var.
Issızım,
Gövdesi dik,
Bacakları uzun bir şiir bu.
Asılı
İki yana açılmış kollarında hüzün.
Kaçak
Silinmiş yaşlarında ruhunun.
Vatan ki; üstünde adımladığın,
her karışı aitlik duygusu...
Vatan ki; huzurla uyuduğumuz yastığımız,
Tuttuğun her bir nöbet güveni düşler...
Gecenin ardından sürüklenen bir gölge misali
Adımlarım belirsiz ilerliyorum...
Günüm;
Bir kelebeğin ömrüne bedel
Ne sensiz kalınır, ne sensiz olunur.
Sevginin anlamı bu muydu arkadaş?
Acı ve hüzün yoktu ki tanımında
Ama şimdi öyle bir sızı içimde
Unutturdu tüm güzel anları
Gözyaşıyla birleşti gülücükler
Karşımda;
Bakışların, aslında çok daha sıcaklar duruşundan... Bakışlar anlatıyorsa yüreği; içerde bir sevda adamı var. Ya da iyi bir oyuncu. Gündelik metinlere konu olmayacak esintilerde ismin. Biliyorum; kasırga olsan ya da tayfun; anılacakların çok daha fazla. Olmayacağını da biliyorum. Yüreğine değecek bir bıçak darbesi değil, tüm bunları yönlendirecek daha büyük darbelere ihtiyacı var ruhunun...
Öylece duruyorsun;
Sessiz sakin... Bilmediğinden ya da hissetmediğinden değil... Öğrendiklerinden böyle. Sadece sessizce soluyorsun gününü. O dış cephede savaşan yanın; nasıl da kahraman...Ancak; içerde, geceleri yorganının altına gizlenen adam... İşte odur kalbimdekilerin sahibi.... Hayal... düş ya da her neyse...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!