Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Tükürdüğüm cümlelerle
değil,
Sevdiğim cümlelerle yutunmayı

Yaprak dökümü olmasın
hayatımızdan,
sevdiklerimizden.
Her eylül bir başlangıç olsun,

Mevsimlerim değişse de,
Uğurlayamadığım bir yarin yarası var yüreğimde.
Nerde olursa olsun bir an gidemez hayalimden.

Sözde benden kaçtığını sanıyorsun!
Kalbimin kölesi olmuş kalbine söz geçerebilecek misin?
Yüreğinin en derin yerinde yer almışken Bana olan sevgin, beni nasıl unutacaksın?
Kalbin, kalbime köle gibi esirken, Kaçmaktan çok kovalamakla meşgul olacaksın!
Ne yapsan nafile yine sonunda

Vefa aşkın özüdür,
Vefa borcu der dururuz ya hani,
Herkes vefa bekler fakat vefalı olmayı beceremez

İnsanlar,
Diyorum insanlar.
Günün başlangıcında bir kaşık,

...Ve
soruyorum sana:
Filizleniyor mu hâlâ
denizin kıyısında bıraktığın geçmişin?

Artık bir şeyler olsun istiyorum,
Yarına dair,
Gökyüzünde bulutlar uçsun, Hangisinde senin olduğunu
bilmediğim...

Artık yarınlara dair birşeyler olsun
istiyorum.
Bulutlar, üzerimize gölge yapmak için koşsun,
Sonra yağmurlar yağsın bahçemize,
Düşen her yağmur tanesi tad tuz olsun sevgimize...

Yağmur yüzüme yüzüme vururken
Ne garip seyler hissediyorum.
Yere düşen her damlada