Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Velhasıl;
Bunların farkı şudur;
Hitap şöyle başlar,

Sim siyah o kara gözler
Deli gönül uçar gelir bir gün elbet
Matem dolmasın kalbine
yakışmaz o

Güzeli Aramak

İnsan oğlu,
her zaman güzeli arar;

Evlilik Bir Sanattır

Fırçaya nasıl yön verirsen,

Malesef Kötü sandıklarımız değil,

Zordur...
Sevmek yorgun bir kalbi,
Hayata tekrar bağlamak için

“Tenden kovulan ter gibisin.”
Sana koşmaktan yoruldu yüreğim.
Ağlamak bile yabancı artık bana;
sessizce, sessizliğime yine sığındım.

Bak şu kısa yollu yaşama
Derin yaralar açarak geçiyor,
Bitmeyen telaş karmaşasının çıkmazında.
Sığ kalmış yorgun yürekler,
Bir sığınak arar durur.
Gelir geçer hayatlar,

Afedersin nasıl oldu bilmiyorum
Tutmuş sana aşık olmuş!
Bu yüreğimin sımarıklığı , benimde,
densizliğimden işte!

Gül bahçesine gülümseyerek girenler, gül bahçesinden gül kokuları ile uğurlanırlar.
05.09.2022
~Gülay Özdemir ~