Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Seni
rüyamın en güzel yerine koymuştum,
ama gece,
yine seni eksiltip bıraktı beni.

Gece uzadıkça
adın kısalıyor içimde.
Yavaş yavaş siliniyor izlerin

Sen, çocukluğuna dokunma,
toprağın ilk nefesine,
yağmurun ilk kokusuna,

Yurdumun viran destanı yazılıyor,
Geçmiş olsunlarla geçiyor zaman,
Sahi geçmiş oluyor muydu?
Hatalı yapılan binalar,
Mezar oldu insanlara.

Beni hangi sızlayan şiirin,
Satırlarının arasına serpiştirerek,
unuttunuz şair.

Kocaman bir yılı daha bitirmek üzereyiz.
İyisiyle kötüsüyle, sevinciyle üzüntüsüyle bir yıl daha geride kalıyor. Yaşananlar bizlere kimi zaman sabretmeyi, kimi zaman şükretmeyi öğretti. Her geçen gün, zamanın ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha hatırlattı.
Yeni bir yılın eşiğindeyken, geride bıraktıklarımızdan ders almayı, güzel anıları ise yanımıza almayı diliyorum. Umutların tazelendiği, kırgınlıkların azaldığı, insanların birbirini daha çok anladığı bir yıl olsun.

Her yönüyle yenilik insanı yeniler,
Rüzgar aynı yönde esmez sürekli yön değiştirir,
Tıpkı insanlar gibi.

"Ben buraya tebessüm etmişken.
Şuraya dram yazmanın ne anlamı var.
.... Hayat yaşadığımız kadarıyla vardır..

Sana söyleyemediklerimi
yıldızlara anlattım.
Onlar dinledi sessizce,

Seni geceye sakladım,
Sıkı sıkı kapadım perdeleri,
Hasretin yatağımda bekler durur,
Sarılasım da var, dokunasım da,