Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Uykunun mizan terazisi,
İnsanlar uyku halinde her şeyi ile eşittir.
O anda ne ego kalır,

..... Yoksun diye
Uykusuzluğum bundanmıdır
Hayellerin bırakmış mı?
yoksa beni
Gelseydin hayellerimin içine

Sesimi duymuyorum artık
sen duy sesimi
Annem

Artık sesimi duyamıyorum,
Sen duy sesimi anne!

VARLIĞINIZA DEĞER KATAN

Özü, sözü olanlarla kurulur dostluk, yarenlik...
En yakınınızda ruhunuza, yüreğinize dokunanlar

Ey gafil sevgili!
Bir tek ömrüm var elimde.
Al koy yüreğine,
Oda senin olsun.

Bazı insanlara.
Size bir şey yaptı diye,

Her insan şunu demeli kendine,
Umutlarım varsa dünyam da var.
Hayallerim varsa yarınlarım da var.

Gitme..!

"Nasıl bir veda etmedin.
Çünkü edemedin?

Ve dersin ki;