Gözlerin Sustuğun Yer Şiiri - Yücel Özkü

GÖZLERİN SUSTUĞU YER
Gözlerin sustuğunda gece içime iner.
Ay, kirpiklerine sessizce yaslanır.
Bir tek bakışın değse yüreğime,
İçimde hasret göğe yükselir.

Sözler kırılır seni anlatırken.
Kalbim adını sessizlikle işler.
Anlayan, bakışındaki denizi duyar;
Anlamayan kıyısından savrulur.

Bir damla hüzün düşer gözlerine.
Ömrüm usulca sana akar.
Rüzgâr adını geceme işler.
Yıldızlar adını göğe mühürler.

Sevmek, bakmak değildir, sevgilim;
Bir çift gözde sonsuzluğu duymaktır.
Ben kendimi aradığım her gecede,
Gözlerinde kaybolur, ömrüme kavuşurum.

YÜCEL ÖZKÜ
28 Haziran 2026/15:12