Gözlerin Düşer Aklıma Şiiri - Duygusuz Şair

Günün hengamesi bitip de karanlık bastırınca,
Bütün dertler sıraya girer, çöker göğsüme.
Gözünün karası gelir durur tam karşıma;
Ne kaçacak yer kalır geride, ne saklanacak mecat...

İki kelamınla dünyamı değiştiren o günler bitti,
Şimdi yabancı yüzlerin arasında izini sürerim.
Aklıma düştükçe o mahzun bakışların,
Elim ayağım kesilir, tutmaz olur dizlerim.

Bir hatıran kalmış bende, bir de yarım kalmışlığım,
Hangisine yansam bilemem bu kimsesiz saatlerde.
Gönlümün sızısını dindirmeye ne bir tabip yeter,
Ne de zaman dedikleri o vefasız merhem...

Ellerin başkasına yuva olmuş, sesin başkasına nefes,
Bense senin unuttuğun o patikada beklerim.
Ne zaman bir rüzgar esse tenime değen,
Gözlerin düşer aklıma, kendimden geçerim.

Sitemim sana değil, seni benden alan kaderedir,
Bizim nasibimize de pay olarak ayrılık düştü.
Sözün bittiği yerdir burası, kelam hükümsüzdür;
Gözlerinin gölgesi bile yetti beni benden etmeye...

Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Unuttum diyen diller yalan söyler bu dünyada.
Gece devrilip de sessizlik hakim olunca,
Gözlerin düşer aklıma, boynum bükük kalırım...

***
Şair: Duygusuz Şair
Yazım Tarihi: 2026
Telif Hakkı: © Bu eser ve tüm telif hakları Duygusuz Şair'e aittir. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden paylaşılamaz, çoğaltılamaz ve kullanılamaz.