Gönül borcu Şiiri - Duygusuz Şair

GÖNÜL BORCU

Sana verecek bir canım vardı,
O da bu yollarda tükenip gitti.
Umut dediğin bir ince dalı,
Yalan rüzgarları kırıp da geçti.

Kimseden bir zerre beklentim yok,
Kendi yaralarımı kendim sararım.
Bundan sonra sana ne sitemim var,
Ne de bir tek adım sana atarım.

Öyle kolay sanma ayakta durmayı,
Ağır bedel ödedim ben bu sevdada.
Öğrendim sonunda yalnız kalmayı,
Kimse kimseye yoldaş olmuyormuş burada.

Şimdi hesabımız mahşere kaldı,
Gönlümdeki o büyük yangın da söndü.
Bende ne bir özlem ne bir iz kaldı,
Senin o çok övündüğün aşkın yere gömüldü.

Tarih: 27.09.2025 / 09:25
Şair: Duygusuz Şair