Bir akşam vaktiydi, sesin rüzgâra karıştı,
Kıyısında beklediğim
Dalgalar misali varlığın benden uzaklaştı.
Geride bir çift göz kaldı gelişini gözleyen
Yıllar geçti, mevsimler değişti ardın sıra,
Son bakışların hâlâ kalbimin aynasında.
Sessizliğin bile şarkı söyler hala gönlüme
Ne senden vazgeçebildim ne hatırandan,
Sabah olunca pencereme vuruyor ışığın,
Akşam olunca gölgene benziyor karanlık.
Bilmiyorum kaç mevsim geçti aradan,
Ben hâlâ aynı yerdeyim, bıraktığın yerde.
Şimdi sensiz gecelerde kırık aynalarda
Adını söylemeden konuşurum gözlerinle.
Kimse duymuyor, bir ben duyuyorum,
Bir de içimde gittikçe büyüyen o sessizlik.
Kayıt Tarihi : 2.06.2026 00:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!