Nemli duvarlarından yaralı,
Benim içime yelkovan akıyor.
Ve ah! Geceye sagu bindiriyor;
Umuttan yabani bir yaş, geyik boynuzları.
Ölmeyi göz ardı ederken plato hoş gelirdi,
Çay bardağında dudak payı kadar alçak vadi.
İçinde, içinde saat hep 02.30
Kayın ormanın perdesi ve mayhoş Şubat gecesi
Ağrısı kendinden menkul göğsümün içinde.
(Ben kil tastan su içip
derini anıyorum
Senin altın oyma testini.)
Bazı sevgileri gözden sakınmalı.
Geyikler kayın ormanda,
Sevişirken boynuzları dolandı
Ve öldüler.
07.05.2026
Selva AkbabaKayıt Tarihi : 27.05.2026 16:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!