Göz Yaşım Şiiri - Cem Eyüboğlu

**GÖZ YAŞIM**

Göz yaşım…
Sessiz bir dil gibi akıyor içimden,
söylenemeyenlerin
en net hali gibi.

Bazen bir kelime yetmiyor anlatmaya,
o zaman gözler devreye giriyor.
Konuşmadan söylüyorlar her şeyi,
saklamadan, süslemeden…

Göz yaşım…
Bir zayıflık değil aslında,
içimde biriken yükün
kendini bırakma şekli.

Her damla,
yarım kalmış bir cümle gibi…
her düşüş,
içimdeki bir hatıranın sessiz izi gibi.

İnsan en çok
anlatamadığında ağlıyor.
Çünkü kelimeler yetmediğinde
kalp kendi dilini buluyor.

Göz yaşım…
Bazen bir özlem,
bazen bir kırgınlık,
bazen de sadece
sessiz bir yorgunluk…

Ve en tuhafı şu:
Ağlarken bile
bir şeyleri tutmaya çalışıyoruz içimizde.
Sanki her damla
biraz da dayanma çabası.

Göz yaşım…
Kimse görmese bile
ben biliyorum nedenini.
Çünkü her damla
içimde yaşanan bir hikâyeden geliyor.

Bazen geçiyor gibi olur,
ama sonra bir şey olur…
bir ses, bir an, bir hatıra
hepsini geri çağırır.

Ve anlarım ki:
Bazı acılar bitmez,
sadece gözyaşına dönüşür.

Göz yaşım…
Belki de içimdeki en dürüst şey.
Ne saklıyor,
ne yalan söylüyor.

Sadece akıyor…

Ve geriye şu kalıyor:

**Bazen insan ağlamaz…
Sadece içini dışarıya bırakır.**