Gönül seferi Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Geldi geçti ömür kuşu,
Konacak bir dalı yoktur.
Şu dünya bir heves boşu,
Kul bilmeli ki kalı yoktur.

Beşik ile mezar arası,
Bir nefestir, gelir geçer.
Ecel şerbeti dolu tası,
Şah da olsa herkes içer.

Hırs ile yola giden insan,
Yükü ağırdır, gidemez.
Kalbinde aşkı olmayan,
Dili Hak ve hu diyemez.

Malım mülküm var diyenler,
Hani hırka, hani saray?
Göz açıp kapamış gibi biter,
Bakarsın ki geçti sene, bitti ay.

Ölüm dedikleri bize,
Korku değil, düğün günü.
Can kuşu kafesten süzüle,
Bulur o gün öz mülkünü.

Toprak olur bu tenimiz,
Ruhumuz dosta uçar.
hakkı bilen aşk ehlimiz,
Karanlıkta nurlar saçar.

Ben derim ki ey erenler,
Yalan dünyaya kanmayın.
Bu kervan ulu divana gider,
kendinizi baki sanmayın.
2020