Seferi Çığlığım Şiiri - Dursun Özden 3

seferi çığlık

‘son güzdü, o gün yağmur yağmadı-türkiye ıslandı’
her yaştan insan seli, çağladı ve tüm dünya ağladı
gök gürledi, izi kaldı; gençlik ayaklandı ve and içti
yürüyen türkün kanadı al attı, şiir alayı gönüllüleri
'bursa nutku'nu okudu ve yüce ata’ya, bel bağladı

hoş-boş mimiklerle oyalandık, algılar-salgılara karıştı
bu kötü gidişi gören-o bilge dervişler yarın için uğradı
kör-kor geceye savrulan, tan çiçeği taç yaprağı sağdı
mor bulutlar urgan oldu, ümüğe dolandı, yürek dağladı

10 Kasım 938'de bir güneş battı, umut çiçekleri soldu, yastayız
gün döndü ve bayraklar yarıya indi-o günden beri karanlıktayız

sayanora, dolmabahçe, anıtkabir, gönülevi; bu kutsal gömütlük
aydınlık günlerde yeni nesil önü-yönü atatürkiye için, ayaktayız

ve genç yekta, yekten-tekten-ufuktan-özden okudu; ata söylevi
‘ey türk gençliği!’ nereden baksa güzel-nereden baksan güzeliz

ayakta uyuyan-uyurken düş gören gazi at, şehit yoldaşı-sırdaşı
yiğit süvarinin vatan burcu-al sancağı, utku müjdesi, şafaktayız

kavgada şehit düşen o çocuk, fidan, mevsimsiz açan yediveren
başkaldıran kardelen, aşk gülü, yediler dergahında, arasattayız

karartma gecelerinde balçıkla-dumanla güneşi örtmeye çalıştılar
o zifiri karanlıkta-aynı tüfekle sağım-solum vuruştu, kıyametteyiz

ve korkan, yılan, kaçan, sönen, eve dönen cahiller sürüsüne inat
kemal aşkına izindeyiz-olgun ve nurlu bilgeler ordusu, nöbetteyiz

ben bir kayın ağacıyım, ben anadoluyum, ihaneti-ibadeti gördüm
tek nefeslik ömür dilimi, yaşadığım her gün bana armağan, çeyiz

kayınana-kayınbaba, kayın ağacı gölgesinde otağım, kayın yurttur
mavi-yeşil vatanım, can suyum, canım toprağım, kutsal isyandayız

sağ-sol oldu buhar, en yüce değer emek-sermaye kavgası zor, har
vatan severler ile vatan hainleri-insanlık savaşı var, seferberlikteyiz!

dursun özden