Dışarıda arama cihanı,
Cihan bizzat can içinde.
Gezme beyhuda her yanı,
Menzil senin kalbinde.
Kitap okursun heceyle,
Mânâsına ermez isen.
Günün geçer geceyle,
Kendini hiç bilmez isen.
Gönül bir sır aynasıdır,
Sil tozunu, gelsin feyiz.
Bu dervişlik davasıdır,
Aşksız kalan olur mu aziz?
Ete kemiğe büründün,
İnsan dediler adına.
Madem canla göründün,
Eriş bu yolun tadına.
Kimi mabede yüz sürer,
Kimi taştan umar şifa.
Aşkı kalbinde kim görür,
O bulur canda safa.
Hırsa esir olan kişi,
Kendi kuyusunu kazar.
Mevla’yı bilmektir işi,
Gafil olan yoldan azar.
Bu sözlerim özdendir,
Sırrını âleme yayma.
Bu tecelli o yüzdendir,
Kendini Hak’tan ayrı sanma.
2020
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 12:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!