İçim bir kor gibi yandı, feryadım duyulmaz
Ayrılık yoldaşım oldu, gözyaşım kurumaz
Bu ne amansız kederdir, hiç sonu bulunmaz
Sana hasret gönlüm, aşkınla yanmaya doymaz
Aşkının sarhoşuyum ben, can evim yıkık dökük,
Sana kavuşmak varken, bu sabrım tükenmez mi?
Yollara bakan gözlerim yaşlı boynum bükük,
Sana giden yolda, bu can feda edilmez mi?
Dışım bir derviş gibi, içimse yangın yeri,
Senden başka, tutacak dalım mı var
Yüreğime nakşettim yüce rehberi,
Bu fani ömürde senden özge yâr mı var
Kudretini canı gönül gözüyle gördüm.
Gözlerimin feri söndü, ışığım sende midir?
Gurbetin denizinde kayboldu zavallı gönlüm,
Güzelliğini görmeden, dermanım mı kesilir
Naçiz bütün varlığım senin aşkınla yanar,
Sana varmaktan başka, dünyada muradım mı var?
Gerekirse bu fani, canını yoluna kurban eyler,
Senin kapından gayrı, sığınacak yurdum mu var?
2024
Kayıt Tarihi : 27.08.2026 09:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!