Gönül Kütük Şiirleri - Şair Gönül Kütük

Hiç bir vazgeçiş nedensiz değildir…
Beni sırtımdan vurduğunda,
Atmaya başladı kalbim.
Herkes benim öleceğimi sanarken ,
Göğsümden çıkan hançerdeki kan,
Kuruyan kalbimi sulamıştı.

NÖRÜYON

Bu devirde mekdup yazılmazdı da
Gadasın aldığım ya sen nörüyon
Bıldırdan gittin heç gızılmazdı da
Gadasın aldığım ya sen nörüyon

Narin olsun sözlerin sual meleğim ol sor
Tırnağımdan saçımın tellerini bile yor
Dudaktan buz dökülse fettan bakışların kor
Kirpikler gözlerinde çırpınan kanat mıdır
O gözlerin hüda’nın lütfu mu sanat mıdır

Simsiyah perdeni kaldır aradan
Gönlüne açılan camın olayım
Ellerim semâda görür yaradan
Tavanı akmayan damın olayım
Söyle yar ben başka kimin olayım

Sözlerim sanadır dinleyip geçme
Saçının teline roman olayım
Aşk şarabı diye zehiri içme
Çayına şekerin demin olayım
Söyle yar ben başka kimin olayım

Pervane misali yanıp kavrulan
Alevi sönmeyen saman olayım
Kızıl közlerimle yele savrulan
Göklere yükselen duman olayım
Söyle yar ben başka kimin olayım

Simsiyah perdeni kaldır aradan
Gönlüne açılan camın olayım
Ellerim semâda görür yaradan
Tavanı akmayan damın olayım

Yok olur giderim beni hor görme

Yaram kabuk bağlamaz, alnımda kanlı terim
Huzurla şifa bulup, ter’de silemez miyim
İçime attıklarım, anlatılmaz bir terim
İçim içimi yiyen , sır’da bilemez miyim?

Birileri söylesin
neden hâlâ bulunamadı büyümemenin formülü.
Dallarımdan takvim yaprakları kopuyor.
Boyum uzarken içim içime kısalıyor.

Ölüme çare değil ama büyümeye belki.

Hazanda kurusa da, dökülse de yapraklar
Sen diye kokladığım, güller sana dönüyor
Bir meçhule yürürken, şahidimdir topraklar
Hangi yana gittiysem, yollar sana dönüyor