Gönül Kütük Şiirleri - Şair Gönül Kütük

Bir kez güneş olup da, ufkuma hiç doğmadın
Bana akşam oldun ya, kime tandan yakınsın
Yıldızımı söndürüp, şule gibi yağmadın
Bana gece oldun ya, kime günden yakınsın

KİMLİKSİZ KADIN

Çakmak kullanmaz kadın, parlatır yüreğinin közlerini,
Sigarayla birlikte yakar hayallerini.

Bir babanın soyadı, bir kocanın şerefi,

Kendine nazenin engin yürek bul
Divane aşığa evrilmek kolay
Yüzünü güldüren dengin yürek bul
Pervane misali çevrilmek kolay

Bahçene en güzel güllerini ek

Mangalda külünüz yok yüreksiz kansızsınız
Gidecek kapınız yok rotasız yönsüzsünüz
Oturacak oda yok çatısız hansızsınız
Doğruyu söyler diye kelamımdan ürktünüz
Şair olurum diye kalemimden korktunuz

Has bahçenin gülünü, ruhumla koklar gibi
Kalbime saplanan o , çiçekli oklar gibi
Bütün günahlarımdan, sevginle aklar gibi
Aşkı dar ağacına, asma kurban olduğum
Ne olursun bir ses ver susma kurban olduğum

Barışmak istersen geriye gelme
Sağına dargındım soluna küstüm
Canından bir parça sakın ha bilme
Senin damarında kanına küstüm

Köşkler mi istedi gönül otağım

Uğruna verdiğim savaşların galibiyetine değmedin sen..
Gök gürültüsünden korkardı şiirlerim.
Çekip mısralarımı ellerimden,
Şimşeklerin arasına attın.
Şiirleri yağmurlara küstürdün sen.!

Beni gördün mü, Lidya?

Acımı gördün mü?

Beni ağlarken gördün mü?

Tutmayın maho dayı, hovardaların hası
İşvesizi eliyor, zampara maho dayı
Silkelenip üstünden, atmış tozları pası
Gümbür gümbür geliyor zampara maho dayı

Neden üzerime geliyorsun?
Gitmek için mi?
Yoksa gitmene alıştırmak için mi bekliyorsun yanıbaşımda?
Ardından dökeceğim gözyaşlarımı,
Ezberden harcamam için mi, birikmesini izliyorsun?